oktober 2008
Op de zeeforel in Denemarken .
Na lange tijd uitkijken naar dit reisje is het dan ineens zover en staan we om 04:30 uur klaar voor vertrek. Met twee auto’s afgeladen met visspullen, goed gevulde vliegendozen en levensmiddelen gaan we op pad. De heen reis gaat vlot en voorspoedig, daarom staan we twee uur te vroeg in Middelfart voor de sleutel van ons huisje. We krijgen na enig aandringen de sleutel en kunnen aan de laatste 30 kilometer beginnen.
Het huisje ziet er prima uit en heeft 3 slaapkamers die snel in beslag zijn genomen , ik kom met Marius in de kamer met twee stapelbedden. De bovenste gebruiken wij voor de bagage (reuze handig) en in de onderste gaan we slapen. Ik weet nu hoe het waarschijnlijk is om in een duikboot te slapen. Bij het in bed stappen stoot je eerst je nek. dan je achterhoofd en bij het uitstappen je voorhoofd allemaal omdat het wel erg laag is in de hoogslaper.
Als de spullen uit de auto’s geladen zijn worden er gelijk plannen gemaakt om te gaan vissen, er valt geen (vis)tijd te verliezen, toch? We gaan kijken bij een bekende stek Sonderby Klint maar de golven zijn er onoverkoombaar hoog. Gekozen wordt voor een andere locatie en wel op het schiereiland Torø Huse . De auto parkeren we bij de oploop naar het schiereiland en we stappen enthousiast op weg naar het water. Door de forse wind kunnen we niet aan de buitenkant vissen dus zoeken we beschutting in de baai.
In het schemer worden de eerste vissen gevangen, ik ga niet door het hele verslag door elke vis die gevangen wordt noemen maar voor de eerste dag maak ik een uitzondering.
Leen staat op een puntje en vangt kort achter elkaar 4 zeeforellen , Mike weet ook een mooie vis te verschalken en Paulus neemt de zesde van de eerste paar uur voor zijn rekening.
Als het dan einde eerste visdag is zijn we allemaal positief en optimistisch over de komende dagen.
We spreken af om de volgende morgen om 06:00 uur op te staan , een rode draad door de week omdat we uiteindelijk geen enkele ochtend om die tijd op waren. Opstaan rond 08:00 uur met eerst koffie daarna ontbijt en rond 11:00 op naar de visstek was meer de trend.
De tweede dag begint met storm, regen en geen enkel uitzicht op vissen. Toch geven we niet op en sturen twee verkenners uit , Marius en Paulus gaan wat stekken langs om te zien of er gevist kan worden. De rest gaat nog maar wat zitten binden. We zijn zo bezig dat het stilvallen van de storm niet opgemerkt wordt. Marius en Paulus melden zich weer en we gaan nog maar weer naar Torø Huse vanwege de mogelijkheid daar om altijd beschut te vissen.
Het water staat laag en de kelp en wierbedden langs de kant liggen er droog bij, dus aan de ervaring van de vorige dag hebben we niets. We moeten gewoon weer zoeken. Door het lage water kunnen we wel naar de kop van het schiereiland , dit ziet eruit als een mooie plek, maar bij hoog water. Ik vang mijn eerste vis , Paulus en Marius vangen ook Willem heeft pech verspeelt er twee. Als we verzamelen om weer naar huis te gaan krijgt Paulus een telefoontje van Mike dat ze, Mike en Leen, er vijf hebben gevangen en naar ons toekomen. Ik hoor Paulus wat mompelen van ”het zal Mike weer niet wezen” en hij gaat samen met Willem vast op de terugweg naar de auto. Marius en ik wachten nog even en zien Leen aankomen met vijf mooie grote vissen maar……….niet helemaal gevangen zoals we verwacht hadden.
Na het avondeten nog wat bijbinden om het verlies van de dag goed te maken en we spreken weer af om de wekker op 06:00 uur te zetten.
Dag drie begint prachtig weinig wind en een blauwe lucht en na het ontbijt trekken we erop uit. Het plan is om bij Sonderby Klint te gaan vissen de zee ziet er rustig en glad uit, een groot verschil met de eerste dag dat we hier zijn wezen kijken. Omgekleed en bepakt stappen we het strand op en hoewel een aantal van ons klaar staan om te beginnen zet onze “gids” Paulus er de pas in en loopt richting van een rotspartijtje en een bocht . Achter de bocht ligt nog meer strand en weer een bocht we blijven nog even in beweging. Dan lijkt het sein vissen toch nog te klinken en stappen we het water in. Leen wil graag vanaf een rotsblok vissen maar vergist zich in het afstapje en we zien hem water maken; wel lekker fris na de wandeling maar je hoopt met een waadpak toch droog te blijven, jammer Leen! Na een tijdje vruchteloos te staan werpen verdwijnt Paulus achter een volgende bocht gevolgd door Mike die het zat lijkt om steeds stokvis achter zich te haken. Ineens hebben Marius en ik een paar aanbeten en ik vang mijn tweede, gevolgd door Leen en Willem die ook vangen. Hierna is het weer over. Pas als we vissend op de terugweg naar de auto gaan vangt Marius er ineens een paar net als Willem die vlakbij hem staat.
Bij de auto aangekomen blijkt dat Willem zijn linebasket ergens heeft neergezet zodanig dat hij hem vergeten is. Hij gaat met frisse tegenzin samen met Paulus nog een strandwandeling maken. Wij wachten onder het genot van een biertje bij de auto.
Een hapje nasi door Mike en Paulus bereid een afzakkertje en ……hoe laat zetten we de wekker morgen.
Gezien de toch matige vangst willen we het risico spreiden en besluiten om dag vier naar weer een nieuwe “top”locatie te gaan Helnaes. We starten weer met de traditionele strandwandeling achter de gids aan. Het ziet er prachtig uit de omgeving het water, moet gewoon weer een mooie dag worden. We vissen de strip weer af en Marius treft het een paar vissen op een randje bij hem voor. Hij vangt er een en vlak daarna nummer twee. Vooral de tweede is een prachtige vis dik in de 50 cm en vol energie. Mike, die als enige in de groep zijn net nog bij zich had schept de vis in zijn net waardoor het landen van de vis goed gaat. Het vissen was verder niet geweldig en er werd besloten om voor een tweede sessie naar de alternatieve stek te gaan bij de vuurtoren.
Daar bezet Leen weer zijn inmiddels traditionele positie , boven op een rotsblok en vangt een vis. Paulus en Marius verspelen er een en Willem is het zat. Pas vlak voor het vertrek in het donker vang ik er nog een toch nog een veertiger , ik begon de moed al op te geven. Paulus vangt er een en heeft nog wat aanbeten, net als Mike .
Zo snel als de zeeforel er was zijn ze ook weer verdwenen,dus inpakken en huiswaarts.
De volgende dag , woensdag , om 08:00 uur op mooie tijd voor de koffie en het ontbijt. Vandaag gaan we naar Bojden . We parkeren de auto voor de inmiddels traditionele wandeling naar de waterkant en daar aangekomen verspreiden we ons. Leen met de spinhengel gooit achteloos eenmaal zijn lepel uit en vangt gelijk een leuke vis. De rest van ons staan verspreid langs het strand in een toch wel forse golfslag. Al snel besluiten we dat het niets wordt en dat we beter naar Torø Huse kunnen gaan. Dichter bij het huisje en waar de wind ook vandaan komt je kunt er altijd vissen. Ik ga gelijk door naar de kop van het schiereiland en vis daar samen met Willen een mooi stukje af. Willem verspeelt een grote en gelijk hierna vang ik mijn vis van de dag. Hierna nog wat aanbeten maar niets blijft hangen. Inmiddels zijn de anderen ook bij ons aangekomen alleen Marius is in de baai gebleven. In het donker vangt alleen Paulus nog een paar vissen ; als je wat aanbeten heb moet je snel zijn anders is het weer voorbij lijkt het wel. Weer een dag taaie visserij achter de rug en nog twee te gaan. De wekker is gezet voor morgen….
Bij het opstaan valt gelijk de wind op: deze komt uit het westen dus zitten we aan de verkeerde kant van de Funen. Dat wordt een autorit naar de oostkant naar Hasmark strand, om precies te zijn 60 km verder. Vooraf is al bekend dat er ook een wandeling in het programma zit, iets waar we inmiddelsaan gewend zijn geraakt. De strook waar we gaan vissen is 7 km lang en het mooie stuk is natuurlijk niet bij de parkeerplaats. Waadpakken zijn niet gemaakt om lange stukken in te wandelen en ik ben dan ook blij als ik in het water kan gaan staan, lekker afkoelen. De eerste uren is het niets en dan na wat koffie stap ik in het water waar een tijd een Deen heeft staan vissen. Gelijk bij de tweede worp een grote vis die drie keer uit het water springt en dan verslapt mijn hengel weer. Het blijkt lijnbreuk te zijn, ergens gaat een grote zeeforel met mijn bruine magnus en een meter 22/100 leader. Pech is gewoon pech en ik verspeel mijn beste kans op een echt grote zeeforel. Hierna nog een tijdje door staan vissen maar van ons groepje had alleen Paulus nog geluk. In het donker vangt Marius nog op twee worpen twee vissen en Mike onverwacht twee gulletjes. We horen van een Deen dat er gewoon slecht gevangen wordt, van de mensen die hij is tegen gekomen had niemand iets Hierna geven we het op het is inmiddels 20:00 uur en we moeten nog een stuk terug lopen. Bij de parkeerplaats helpen we nog een paar Duitsers op weg die met een lege accu zijn gestrand.
De vrijdag en onze laatste visdag, die brengen we door bij de inmiddels bekende plek Torø Huse de buitenkant is door de wind weer niet te bevissen. Leen gaat er met de spinhengel op uit en kan dan wel de buitenkant doen. Als we hem later tegenkomen heeft hij er twee gevangen en een verspeelt. De rest van ons heeft nog niets. Dan wordt Paulus ineens fanatiek, want hij ziet “pukkeltjes” op het water en hij mist drie vissen achtereen. Paulus bukt voorover doet zijn pet af en vraagt Marius om hem een paar klappen te geven. Vlak hierna vangt Willem een vis , Marius verspeelt er een en wij zien geen pukkeltje maar het is wel in de richting die Paulus aanwijst. De actie is weer snel voorbij en we zetten het zoeken voort. Vlak voor het einde van de visdag vangt Mike er toch nog een in het donker. Voor de rest is het zonder vis naar huis deze dag.
De laatste avond is het restjes avond en maken we de balans op: 6 man vissen bijna zeven dagen voor 48 zeeforellen en twee gulletjes. ‘Topstek en vis ligt hier gestapeld’ zijn vaak gebruikte uitdrukkingen geweest om de moed erin te houden , maar niet waar gebleken. Gelukkig waren we met een erg gezellig groepje en hebben we lekker gegeten, veel gelachen, van de natuur genoten en heeft iedereen toch vis gevangen.
Volgend jaar weer !!
Voor alle foto’s zie het album in de rechter kolom bij de pagina’s !