Noorwegen 2009
De grote dag.
Het is zover, zaterdagmorgen om 04:00 uur sta ik op om naar Schiphol te gaan voor de vistrip naar Noorwegen. Marius haalt mij om 04:30 uur op, samen met zijn broer Peter en op Schiphol treffen we Mike en Leen. We vliegen om 07:10 uur naar Gardermoen bij Oslo. Alles gaat op tijd en we staan dan ook helemaal volgens schema bij de balie om onze huurauto op te halen. Twee andere auto’s dan we besproken hadden, maar wel een verbetering.
Na een rit van 304 kilometer over de Noorse wegen waar de limiet 80 km p/u is komen we om 16:00 uur aan bij de Kvennan camping. We melden ons bij de kiosk en alles lijkt geheel volgens verwachting klaar te liggen. Ons huisje de Elgstua biedt voldoende ruimte voor 6 personen, maar beter is voor vijf. Wel missen we gelijk een koffiezetapparaat dus dat wordt behelpen. Verder twee slaapkamers met stapelbedden en dan nog twee slaapplaatsen in de huiskamer. Ik besluit gelijk dat een stapelbed niets voor mij is , mede na mijn ervaring in Denemarken vorig jaar. Ik slaap in de huiskamer. De bagage wordt binnen neergezet; snel een bakkie koffie en dan moet de eerste vis gevangen worden. Eerst nog even een combivergunning halen, dan mag het hele stuk van de Glomma bevist worden; deze kost 750 Noorse kronen .
We besluiten bij de camping te blijven en gaan iets boven de camping vissen. Het eerste dat opvalt is de stroming, die sterker is dan ik het mij kan herinneren terwijl het water niet bijzonder hoog staat. Het is weer wennen maar ik grijp terug op mijn eerdere ervaring en begin met de nimf, een (licht)grijze. Hierop worden de eerste vlagzalmen dan ook gevangen.
We onderbreken het vissen om een hapje te gaan eten maar al snel zijn we weer terug op het water. Je ziet weinig vis stijgen maar toch probeer ik een ballonkopsedge. Ik had van vrienden begrepen dat deze al voor succes had gezorgd bij hun vistrip een paar weken eerder. Inderdaad een aantal aanbeten en dan vang ik ook een mooie vlagzalm op de sedge. De nimf blijft echter favoriet en ik stap weer over.
Als we stoppen en teruggaan naar het huisje is het inmiddels zondagmorgen. De score van de eerste avond is voor mij twaalf vissen. Iedereen heeft de eerste vissen binnen, ook Leen heeft zijn eerste vis gevangen een forelletje op een klinkhammer. Het is het einde van een lange dag.
Dag 2.
We zijn om acht uur weer op en zitten aan de moeizaam gezette koffie. Na het ontbijt moet er nog wat gebonden worden, want de eerste vis weliswaar binnen maar de eerste vliegen zijn we ook al kwijt. Het bijbinden zal een dagelijks terugkerende zaak worden. Aanvullen van de verspeelde vliegen en de vangers.
Vandaag besluiten we om het niet te ver van de camping te gaan zoeken. Bij de hoogspanningsmasten een stuk verderop op loopafstand van de camping. Onderweg zie ik regelmatig wat vis stijgen en kan de verleiding niet weerstaan om even in het water te stappen. De vis wil echter niet en ik loop maar weer verder. De anderen zijn een stuk doorgelopen en staan daar in het water. Ik besluit het bij een mooie riedel te gaan proberen met de grijze nimf en vang daar 8 mooie vissen op vrij ondiep water. Later nog een paar aanbeten op de sedge .
Leen krijgt wat instructie van Marius over het vissen met de nimf, en met een nimf aangeknoopt heb je dan zelfs nog een kans om iets te vangen. Als ik kom aanlopen zie ik Leen de eerste vlagzalm vangen en ik leg uit hoe hij deze het beste kan binnenhalen.
De afspraak is steeds rond 17:00 uur te gaan eten dus dat doen we dan ook. Onder het eten wordt er volop gepraat over de dag die nog niet voorbij is want de avond is er ook nog. In de avond weer naar het stuk waar we gisteren waren, iets boven de camping. Het is een lastig stuk met veel wat diepere geulen en veel stroming maar de vis zit er wel en er worden nog veel vis bijgevangen (zeker zo’n 20 de man). Als Marius wat oploopt blijft hij met zijn voet achter een steen hangen en valt voorover. Met zijn knie op een steen , zeer pijnlijk . Bij het opstaan doet hij hetzelfde nog eens en komt weer ten val. Met een nat pak en pijn aan de knie kost het ons enige moeite om bij de kant te komen. Nu maar hopen dat de pijn niet erger wordt anders ziet het er somber uit voor morgen.
Dag 3.
Na het ontbijt spreken we af vandaag de eilandjes na de brug bij Telneset te gaan bezoeken. De vorige keer hebben we daar uitstekend gevangen en het waterpeil is nu net als toen niet te hoog. Het is wel even zoeken naar de juiste afslag, alle weggetjes lijken op elkaar hier. Omdat het vissen met de droge vlieg mijn voorkeur heeft begin ik met een groene puppa (gebonden door Marius die morgen), op advies van Renato vissen als een drogevlieg. Ik loop de buitenkant van het eiland af en heb regelmatig aanbeten maar verspeel ze ook weer uiteindelijk vang ik er toch 5 voor ik bij de punt van het eiland kom. Ik verwacht daar eigenlijk Mike die ik eerder de binnenkant van het eiland zag afvissen. Mike staat echter een stuk verderop te vissen. De vorige keer weet ik nog dat ik bij de punt ineens veel vis ging vangen uit een geultje langs de stroming. Dus ben ik hetzelfde stuk nu weer gaan zoeken. Ineens krijg ik aanbeten en bijna elke worp/ drift is het raak steeds in hetzelfde stukje water. Het lijkt wel of ze daar dik gestapeld liggen. Ik weet niet of het aan de haak ligt of aan mij maar ik verspeel veel vis. Ik stap over van de puppa naar de cdc sedge en verspeel dan toch wel minder vis. Net al de vorige keer dat ik hier was wordt het weer een bijzonder goede dag. Ik vang 45 vlagzalmen, mooie maten en heb er over de dag zeker zoveel nog verspeeld.
Na het eten ga ik samen met Mike en Leen achter de eilandjes bij de camping vissen en blijf bij mijn sedge die het overdag ook goed deed. We lopen helemaal op naar het laatste eiland waar Marius en Peter samen staan te vissen . Onderweg vang ik nog er 16 bij voor het totaal van de dag. Dan zit alles in de knoop en herstel betekend alles opnieuw aanzetten inclusief leader, een mooi moment om te stoppen. Het is ook al 01:00 uur.
De Noorse en Zweedse gasten lijken pas te gaan vissen als wij stoppen, dit omdat ze in de nacht meer zouden vangen. Navraag bij hun leert ons echter dat wij overdag zeker net zo goed vangen dus waarom onze hele nachtrust opofferen.
Dag 4.
De hele nacht heeft het geregend en dat doet het nog als we opstaan; ook de temperatuur is een stuk gezakt , nu nog maar rond de 10 graden. Op zich een goede dag om het op de snoek te proberen in een meer bij Horjdale. Een prachtige omgeving en na het kopen van een dagvergunning voor 50 kronen en het omkleden stappen we dan ook op het water af. Een rietkraag met een zeer modderige en drassig zuigende bodem maakt het al gelijk een moeizame bedoeling. Als Mike door het riet loopt schiet er een snoek voor hem uit. Ik sta op die hoogte langs de rand van het riet te werpen en krijg gelijk een stevige aanbeet die ook weer gelijk losschiet. Een kans gemist. Een stuk verderop vangt Mike een mooie snoek en later nog een baars op de streamer. Ik krijg er nog een snoek aan maar ook deze verspeel ik weer gelijk. Het kost mij veel moeite om bij het lopen steeds uit de zuigende modder te komen. Dan zak ik tot ver over mijn enkel in de modder en probeer los te komen; als dat gelukt is blijkt dat de hak en zool helemaal van mijn schoen af zijn. Ik vind het mooi geweest en ga voor de koffie. De anderen komen ook uit het water en we besluiten dat het genoeg is de snoek is niet los en het is nog aan het regenen. Het resultaat van de dag Mike 1 snoek,1 baars en een gebroken hengel, Peter een snoekje, ik tweemaal een aanbeet, allebei gelost en nieuwe schoenen nodig. De rest heeft wel vis gezien maar niets gevangen.
Na de aanschaf van een paar nieuwe waadschoenen en een maaltijd zijn we klaar voor de avondsessie. Zoals elke avond toch in de buurt van de camping. Ik begin weer met de sedge het lijkt wat minder dan de avonden ervoor. Ik vang er nog 15 op de sedge en 2 op de nimf .
Mijn nieuwe schoenen zitten prima.
Dag 5.
Regen, regen en nog meer regen; het water is fors gestegen en dat maakt dat het waden ook weer een stuk lastiger is geworden. Met water tot aan het bovenbeen in de stroming is het moeilijk om te blijven staan, je hangt wat tegen de stroming maar onverwachte bewegingen of omdraaien is er niet bij. De temperatuur is in de ochtend gedaald naar 6 graden. We zijn bij het stuk voor de brug naar Telneset. Ik loop een stukje op met Mike en vlak voor de bocht vang ik een forel van ongeveer 30 cm op de drogevlieg en iets later nog een vlagzalm. Ook Mike vangt er een visje maar daarmee is het dan over.
We gaan terug op zoek naar de anderen , die zijn overgestoken en vooral Marius staat goed te vangen met de nimf. Het vissen met de droge vlieg is moeizaam en met moeite heb ik uiteindelijk totaal 8 vissen waarvan twee forelletjes. Ik ben het zat en als verzopen katten gaan Mike en ik op weg naar het huisje voor iets warms. Om 21:00 uur weer warm en gaan we het nog maar weer proberen bij de hoogspanningsmasten. Mijn favoriet op dit moment is echt de cdc sedge met twee kleuren veertjes, een lichte crème en een beige op elkaar. Als we om middernacht stoppen heb ik er toch nog 10 bijgevangen waaronder weer een van 45 cm en alles op de droge vlieg.
Dag 6.
Op deze dag gaan we naar het labyrinth; dit heet zo vanwege het grote aantal kleine eilandjes met alle doorgangen ertussen en uiteindelijk de hoofdstroom. Het is duidelijk dat het water gestegen is , waden gaat moeilijk en op sommige plaatsen is het niet mogelijk over te steken. Een waadstok is absoluut geen luxe. Ik vang een paar kleine vlagzalmen op de nimf, maar veel is het niet . Ook de anderen hebben het moeilijk. Er zijn ook twee Zweden aan het vissen, ik zie hen staan waar wij twee jaar geleden goed gevangen hadden. De Zweden komen al weer snel terugwaden en vertellen dat het niet veel is. Toch zie ik vis stijgen bij een tussenstroom , hebben zij het gemist? Met enige moeite , het is een diepe doorsteek met een klein richeltje waarop je kan lopen, weet ik er bij te komen. Ineens komt er voor mij steeds vis boven, midden in de stroming. In de hele doorgang komt vis boven, er is kennelijk iets van insectenleven dat wordt meegevoerd. Ik probeer van alles maar zelfs de sedge wordt niet gepakt. Dan zie ik een klein zwart vliegje en bind een kleine zwarte cdc compara (haakmaat 20) aan. Gelijk is het raak en vang ik vis in de doorgang. Steeds een stukje oplopend vang ik 18 vlagzalmen, niet erg grote, maar tussen 20 en 30 cm. Ik ga op zoek naar de anderen in het Labyrinth want zien of horen doe ik ze niet. De rest heeft niet zoveel geluk als ik en Marius en Peter stoppen ermee om boodschappen te gaan doen. Ik hoor dat Leen een grote forel heeft gevangen maar verspeelt heeft toen hij op Marius moest wachten voor een foto.
Ik vang met de nimf in de geul voor de kant nog een vlagzalm van 45 cm. Het lijkt dit jaar of er meer grote vis zit, waarschijnlijk door het beleid van de beheerder. Op het flyonly stuk mag je per persoon nog maar 1 vis meenemen met een minimum van 35 en maximum van 40 cm.
In de avond ben ik met Leen nog even naar het eilandje bij de camping geweest en daar op de ondiepte heb ik er nog 9 bijgevangen voor het dag totaal. Daarna nog een tijdje naar Leen en zijn techniek gekeken.
Van Hein hoor ik dat het water inderdaad zeker 40 cm gestegen is in een dag en daardoor de vlagzalm toch minder actief zal zijn.
Dag 7.
Alweer de laatste dag; we zijn nog op een plek niet geweest en dat is bij het huis waar wij de andere keren logeerden. Voor vandaag hebben we afgesproken allemaal een vis te doden voor het eten. Ook daar zijn mooie eilandjes en heb ik goede ervaringen met vissen waar de stroming aan het einde van de eilandjes bij elkaar komt.
Al meteen als we in het water stappen zien we vis stijgen en vangen we op de droge vlieg . In mijn geval weer met de bekende sedge. Toch besluit ik door te gaan en samen met Peter ga ik naar waar de stroming samenkomt aan het einde van het eiland. Daar weet ik zit een richel waar ik in het verleden goed gevangen heb. Bij de richel aangekomen lijkt het eerst stil maar als ik iets meer in de stroming werp krijg ik gelijk aanbeten , mooie grote vlagzalmen. Na er meerdere te hebben gevangen krijg ik een mooie maat voor mijn avondeten aan de vlieg. Ik leg hem langs de hengel voor de maat en gok net geen 40 cm, dus binnen de toegestane marge. De vis gaat mee. Ik loop weer terug en kom Marius en Mike tegen en om hun heen komt overal vis boven. Alleen vangen lukt niet best . We hebben niet de juiste vlieg op het water zien we de iron blue dun en we hebben niets dat zo klein is. Na alles te hebben geprobeerd ga ik met Mike en Leen weer langs het eiland in de hoofdstroom vissen. We pakken allemaal nog vis tot het tijd is om te gaan. Ik ben vandaag gestopt met tellen bij dertig vissen.
Een BBQ wacht op ons en ieder heeft een vis om te eten bij zich. In de avond wordt niet meer gevist, de volgende morgen is het vroeg op en terug naar huis.
Het was weer een geweldige week met voor ieder ruim vlagzalm en voor de Glomma ook redelijk wat forel , alleen jammer dat het snoeken niet wilde lukken. We geven het stokje door aan Hanafi, Henk en Mike die nog een weekje zonder zijn Babe of Bert moet. Sterkte en succes!