Johans Vliegvis Blog

Vorige week ben ik maar weer eens gaan vissen. Door omstandigheden is Marius de laatste tijd alleen in het weekend in de gelegenheid om te vissen . Het wde ent snel om samen op stap te gaan dus moet ik mij ertoe zetten om te gaan vissen.
Ik ben voor de gelegenheid sublid geworden van een tweede vereniging en kan dus gewoon in Brielle gaan vissen zonder eerst een dagvergunning te gaan halen. Wel valt op dat er in de vergunning van hengelsport vereniging sinds vorig jaar wat aanpassingen zijn gekomen . Dit speciaal onder vermelding van Vliegvissers. Dit beperkt ons als vliegvissers behoorlijk in de haven van Brielle. Steigers en de kade direct aan de openbare weg zijn voor ons niert meer toegestaan. Jammer want met een rolworp komt je lijn niet achter je en zou het dus helemaal niets uitmaken.
Een ochtend vissen tot rond 3 uur in de middag leverde met moeite 5 voorns op van een gemiddelde maat. Niet de kneiters die we vorig jaar vingen. Wel grappig om er ook twee op de droge vlieg te vangen, ze zaten regelmatig aan de oppervlakte dus ik kon de uitdaging niet weerstaan.

Dit jaar weer meegeweest met de besturendag in Het groene Hart . Samen met Marius(vliegvisser) en Rene(van de roofvissers). Het was een prima dag om te vissen en de vangsten waren prima. Marius had twee, Rene een en ik ook een snoek. In het totaal zijn op deze dag rond de twintig snoeken gevangen.

Snoeken
Zou het al weer mogelijk zijn , snoeken in de polder. Onze plannen zijn richting Berkewoude, Stolwijk en Gouda te gaan. Al snel komen we tot de conclusie dat er erg veel kroos op het water ligt waardoor er op veel plekken niet goed te vissen is. Met wat moeite vang ik uiteindelijk toch een snoek. Het heeft veel tijd gekost want de eerste aanbeten zijn traag en tonen weinig enthousiasme voor onze streamers. Marius heeft tot tweemaal een trage volger die het op het laatst steeds af laat weten.

We gaan door naar de volgende stek en hier is het niets beter erg is minder kroos maar van snoek geen enkel teken. Ook komen we maar weinig voorn tegen misschien heeft dat er ook mee te maken.
Op onze laatste stek zien we veel activiteit van voorn maar niet veel snoek. Ik mis er een omdat ik eerst dacht dat mijn streamer gewoon vastliep in de bodem en bij het rukje om los te komen schoot de snoek er van tussen.
In het laatste stuk en halfuur vangt Marius dan toch nog twee mooie snoeken. Vis gevangen maar het was weer hard werken voor een resultaat.

Frömd
Ik schreef al eerder in mijn blog over Frömd maar noem het dan mijn vakantie in Schopfheim een beetje omdat daar toen nog familie woonde. Nu is dat niet meer zo en gaan we puur voor de rust, het genieten en ik voor het vissen nog naar het zuiden van Duistland “Im Schwartzwald”.
Bij aankomst op maandag horen we dat het tot dat moment nog erg slecht weer is geweest maar het wordt beter. Nu vier dagen in de vakantie kan ik niet anders zeggen dan dat zo is, het zonnetje schijnt en het is midden op de dag zelfs warm te noemen.
De dag na aankomst gaan we naar de Tourist information om een visvergunning voor een week te halen hierdoor heb ik de mogelijkheid om elke dag een aantal uurtjes te gaan vissen en hoef niet de keuze te maken een hele dag te plannen. Het is ook nog voordeliger , 52 euro voor een weekkaart , 13 euro per dag het is al jaren niet duurder geworden. Het appartement dat wij huren ligt voor het vissen gunstig als je wil kun je zo oversteken de weide door en sta je aan het water.
Bij mijn eerste verkenning valt mij op dat het water nog hoog staat, waar het andere jaren in mei soms al droog staat is nu in juni nog zeker 40 cm water. Wel zie ik al gelijk de nodige vis stijgen vooral vlak onder de bomen langs de kant. Een lastige plek om te vissen , een diepe geul maakt het moeilijk om dichtbij te komen er staat een snelle stroming in de buitenbocht en veel overhangende takken. Ik heb er bij vorige keren al menig vlieg in de bomen geplaatst die dan al snel als verloren moeten worden beschouwd. Vangende vliegen van vorig jaar doen het hier niet automatisch weer goed maar je moet ergens mee beginnen dus proberen kan nooit kwaad. Vorig jaar heb ik leuk gevangen op de black peacock spider en beige/bruine CDC compara. Dit levert nu bij de eerste worpen niets op. Eerder deden de verzwaarde beige nimf (patrijs hackle) en de CDC sedge het . Als de forel stijgt vis ik graag met de drogevlieg en ben dan bereid eventueel minder en kleinere vis te vangen. Het genot van een vis aan te werpen en dan zien hoe de vlieg gepakt wordt is iets waard. Toen ik hier voor de eerste keer kwam vissen wilde het allemaal niet zo lukken en kreeg ik van mijn gastheer als voorbeeld een klein droog vliegje. Zelf vist hij niet met de vliegenhengel maar van een vriend had hij dit vliegje gekregen. Het leek helemaal niet op de grote vliegen die ik toen gebruikte en het kwam mij als onmogelijk over de vlieg op het water te zien laat staan daar iets mee te vangen. Inmiddels weet ik beter en heb er altijd een paar van in mijn doos zitten , je weet maar nooit. De eerste vis wordt na de diverse wisselingen van vlieg dan ook gevangen op een klein droog vliegje op haak 20. Het is echter een eenmalige actie en ik ga weer wisselen van vlieg, ze stijgen maar waarop? Er is voldoende insectenleven op en boven het water grote meivliegen hangen in de lucht en landen op het water maar ik zie niet dat ze door vis gepakt worden. Dan is het weer even stil en stap ik over op de nimf en vang een visje . Op de eerste dag vang ik in een vier uurtjes vissen toch 8 leuke forelletjes allen tussen 20 en 25 cm gok ik. De tweede en derde dag vis ik uitsluitend droge vliegen verschillende kleuren CDC compara’s , kleine CDC sedges en kleine palmertjes . Ik vang er op dag twee 7 en dag drie 8 waarbij een van 30 cm , hier is dat een maatse vis en moet eigenlijk meegenomen worden.

Op de vierde dag ga ik in de richting van de brug die na Schönau ligt. Als ik daar ga vissen komt Sylvia later in de middag daarheen wandelen en gaan we weer gezamenlijk terug naar het appartement. Ik parkeer bij de camping in Schönau en loop richting van mijn stek. Onderweg steek ik de Wiese over en zie wat vis in een stuk waar meestal niet makkelijk is bij te komen. Door begroeiing aan de ene en een hoog afstapje aan de andere kant met enige moeite kom ik in het water . Hoewel ik forel zie stijgen lukt het mij niet iets te vangen met droog. Op de nimf echter gaat het wel , ik vang lekker mijn visjes en loop langzaam op tegen de stroom. Als ik mijn nimf in een sneller stromend stukje werp tussen wat grote stenen krijg ik een harde aanbeet. Gelijk is duidelijk dat dit een grote is, even zie ik de forel en weet dan dat het geen bruine maar een regenboog is. Hij schiet alle kanten op, onder de takken aan de kant, achter mij langs en weer terug . Ik heb moeite om mee te draaien, mijn lijn niet te breken en toch strak te houden ik vis weerhaakloos. De toeren die de mooie forel uithaalt om te ontsnappen maken het lastig. Na zo een tijdje bezig te zijn weet ik toch de regenboog te landen en besluit er mijn avondeten van te maken. Dit is in alle jaren die ik hier vis de tweede regenboog die ik vang. Mogelijk ontsnapt er wel eens een uit de vijver in het bos die vol zit met regenboog voor de plaatselijke visvereniging en horeca.

Deze vijver staat in verbinding met de Wiese via kleine vertakkingen. De vijfde dag is er niet veel te zien op het water het heeft hogerop wat geregend en het water ziet wat bruin. In de diepe poel voor de brug komt nog wel wat vis boven maar daar kan je alleen komen door de lijn behoorlijk te verlengen met de stroom mee. Ik probeer een grote ballonkopsedge en bijna aan het einde van mijn lijn knalt er een vis op. Duidelijk geen kleine maar zeker in de 30 cm. Dit herhaald zich nog een keer en hierna is het op een paar missers weer over, deze dag is de minste met maar twee maar wel allebei waren ze groot genoeg om mee te mogen. Ik heb ze natuurlijk weer teruggezet. Op de zesde dag heb ik niet gevist zijn we de hele dag weggeweest . Op de laatste dag van mijn vergunning ben ik vooral bij de diepe poel aan het einde van het pad bij de bosrand geweest. Met verzwaarde nimfen, zwart, beige en olive heb ik er op mijn laatste dag 13 gevangen. Een mooie afronding van deze vakantie totaal toch 47 prachtige bruine forellen en 1 regenboog gevangen.
Het is elk jaar toch weer opnieuw een soort van ontdekken, ik weet inmiddels wel waar vis te vangen is maar waarmee blijft steeds de vraag.

Ik had een afspraak bij het OVM om met de beroepsvisser Wilkin de Boer mee te gaan , kijken hoe zijn fuiken liggen en of vliegvissers daar last van zouden kunnen ondervinden. Omdat ik dan toch vroeg op pad moest ben ik om 06:00 uur eerst gaan vissen. Iets dat nooit doe zo verschrikkelijk vroeg. Ik had ook gehoord dat er vooral in de vroege ochtend activiteit van de forel zou zijn.
Tijdens het vissen van 06:00 uur tot 09:30 uur heb ik een forel zien draaien en een forel gevangen natuurlijk op een witte booby. Mooie vis en leuke dril hij nam meerdere keren fors lijn van de reel en na een paar fraaie sprongen was het klaar. Ik mijn booby terug en de forel zijn vrijheid. Van veel activiteit was geen sprake . Wel werd ik nog aangevallen door een stern die verder op de dam een nest had en mij als een bedreiging zag(zie de foto in het midden zit de stern).

Om 12:00 uur was ik klaar op het Oostvoornsemeer en ben ik naar de Waterweg gegaan om nog op de Fint te vissen. Het water stond nog te hoog om de dam op te lopen en er was ook al een rij vissers aan het ontstaan. Ik had geen zijn om aan te sluiten en ben eerst naar de AVR gegaan kijken of er nog iets van baars te vangen was. Bij de AVR heb ik anderhalf uur gevist met als resultaat 3 baarsjes niet groot maar toch leuk.
Hierna ben ik weer teruggegaan om te zien of de dam al begaanbaar was en hoewel het water nog steeds aan de hoge kant was zeker als er een boot voorbij gaat ben ik toch maar de dam opgelopen. Samen met mij stonden er nog wat vliegvissers altijd gezellig voor een onderling praatje. Het was niet wild maar er werd regelmatig Fint gevangen . Na drie uur en 5 finten had ik het echt wel gehad en was het hoog tijd naar huis te vertrekken.
De vangst van de dag een forel , drie baarsjes en vijf finten. Een leuke maar vermoeiende dag.

We zijn inmiddels al weer twee keer geweest na mijn vorige verhaal. De tweede keer waren we met 3 man en hebben we de hele dag geen Winde gevangen. Marius en ik hebben er beide een zien bovenkomen maar dat was het. We zijn daarom maar naar een andere stek gegaan om toch nog vis te vangen.
De haven van Bunschoten waar wij van hadden vernomen dat er mooie “wintervoorn” te vangen was. Na enig gezoek stonden we dan ook aan de kade en ving Marius zijn eerste mooie Voorn, mooi en groot.
Door onze keuze de haven aan te doen hebben we allen toch nog vis in de hand gehouden.

De derde en laatste keer zijn Marius en ik begonnen in de haven van Bunschoten voor we doorgingen naar het Valleikanaal. In een praatje met een oude baas die aan de kade zat te vissen “want als je thuis blijft moet je ook overal maar ja op zeggen” kwam aan de orde dat de grote voorn weer was vertrokken. Iets dat wij ook al merkte. We vingen baars en wat volgens ons jonge roofblei was.
Om 13:00 uur ingepakt en naar het Valleikanaal gereden. Het was daar een stuk drukker dan de vorige keer maar op de site van Erik stond al dat “het los was” . Ik heb echter niets gevangen en Marius had er drie allemaal mooie maat Winde.

Voor dit jaar waarschijnlijk niet meer maar iets om volgend jaar weer te proberen. Blijft vreemd dat je verder in het Valleikanaal op zo’n dag niet vangt, geen baars of voorn.

Na een avond op de club, waar Erik (de Noorman)vd Hoek een presentatie kwam geven over vissen op Winde en Wintervoorn, hebben we besloten maar eens de kant van het Valleikanaal op te gaan. Volgens de verhalen zou er in de periode maart/april grote aantallen Winde moeten zitten en dat willen we wel eens meemaken.
Omdat het wel een stukje rijden is zijn we op tijd vertrokken maar toch ook weer niet te vroeg er moet toch eerst een vergunning gekocht worden en de winkel gaat pas om 13:00 uur open. Als we aankomen in Leusden zien we dat de winkel net open gaat en voor 2,50 per persoon zijn we een dag lid van de HSV Woudenberg en mogen we vissen in het Valleikanaal.

Als we bij het stuw aankomen is het optuigen en vissen geblazen. Het stromende water is bijzonder om te zien maar van veel Windes is niets te merken. Als we al een tijdje bezig zijn , langzaam oplopend komen we bij een beekje dat mooi het kanaal instroomt. Het lijkt een ideale plek voor vis maar toch vangen we eerst niets. Na enige tijd loopt mijn verklikker ineens weg van vlak onder de kant. Ik trek de lijn strak en voel de weerstand, het is echt vis! Ik geef Marius snel een seintje en hij komt mijn kant uit met een vragende blik … vis? Ja het is echt vis een mooie maat Winde en met enige moeite, vanwege de wat hogere kant, wordt de Winde geland. Na de foto gaat de eerste (denken we dan nog) terug het water in, vlug verder vissen misschien zitten er nog meer. Ik krijg direkt nog een aanbeet maar kan deze niet verzilveren. Hierna wordt het stil en we zien niets meer van vis dus dan maar koffie drinken. Tijdens de koffie komen we Erik nog tegen bij het stuw hij staat even een uurtje te vissen maar heeft ook geen resultaat.
Na de koffie gaan we weer terug naar de plek waar ik daarvoor de Winde gevangen heb. Ik besluit de lijn in de hoofdstroom te werpen zonder verklikker en dan langzaam binnen te strippen. Ineens een aanbeet , nummer twee denk ik maar het is een Brasem en geen Winde toch een mooie vis en ik ben er blij mee.
Hierna vangen we niets meer opvallend is dat er ook geen enkele andere bijvangst is het lijkt wel of het kanaal verder leeg is.
We besluiten volgende week nog maar eens te proberen.

Eindelijk weer eens vissen, hoewel het weer niet best was toch doorgezet. Na Denemarken ben ik niet meer wezen vissen en lagen mijn prioriteiten even anders dan bij het vissen.
Toch was het hoog tijd en daarom maar weer eens de polder in om te snoeken.
Er stond een gure wind en regelmatig een bui. Na een tijd werpen is er bij Marius wel een snoek die zich laat zien maar absoluut niet te vangen.
We verkassen naar een andere plek ook daar lijkt de snoek niet los te zijn. Op het moment dat je het zou gaan opgeven vang ik dan toch nog een mooie snoek. Een stevige aanbeet die dan toch nog mijn dag goed gaat maken.

Het is dan ook gelijk de laatste activiteit die we zien van snoek en om vier uur gaan we dan maar weer huiswaarts.

De kust van Denemarken staat bekend als visrijk water en voor ons is dat dan vooral vanwege de zeeforel die binnen werpafstand van een vliegenhengel jaagt. De beste tijd daarvoor zou in het voor en najaar zijn.
Voor ons een reden om eind september een weekje naar de Funen te gaan.
Na een vlotte reis zijn we in de middag om half vier op de plaats van bestemming en inspecteren het onderkomen, verdelen de bedden en beslissen waar we gaan vissen. Iets waar ik inmiddels aan gewend ben is dat er op de dag van aankomst, als het even kan, al gevist moet worden.
Op een kwartier rijden van het huisje ligt Tøro Huse een soort schiereiland waar met enig geluk altijd een plek te vinden is waar de wind gunstig is. Er resten nog een paar uur tot het donker wordt en het is rustig weer. Vanuit de baai klinkt al snel sterke taal van Paul die een aantal aanbeten mist , uiteindelijk vangt hij wel zijn eerste vis. Als het donker is stoppen we, het is een lange dag geweest. De eerste vissen zijn gevangen op de magnus, de vlieg die ook vorig jaar goede resultaten opleverde .Hoewel je altijd verschillende vliegen in je doos heb zitten is de magnus er een die volgens mij niet mag missen in de vliegendoos.Voor mij blijft de eerste dag visloos, dus hopen op de volgende dag.

Als we de volgende morgen opstaan is het weer omgeslagen, was het eerst bewolkt maar rustig, nu staat er een stevige wind. Je denkt het is een eiland dus na wat rondrijden moet er wel een plek zijn waar de wind geen belemmering is. We vinden wel een plek maar de wind lijkt steeds te draaien blijft ongunstig. We komen er gelijk ook een andere groep van dertien Nederlanders tegen die ook alle moeite doen om zeeforel te vangen. Na een tijd niets vangen en ook geen aanbeten is het vertrouwen in de stek op en gaan we verkassen op zoek naar weer een andere stek. We vissen op verschillende zogenaamde topstekken; deze term krijgt wel een nieuwe betekenis in de volgende dagen . Er worden wel wat forellen gevangen maar het gaat moeizaam en de visserij is taai. De meeste vis vangen we toch bij Sonderby Klint en Tøro Huse . Er worden er een aantal mooie grote zeeforellen gevangen die we ons, vers gerookt, prima hebben laten smaken. Verder is het vooral veel verkassen en lange wandelingen langs het strand op zoek naar de vis maar dat wisten we nog van vorig jaar, waad – of wandelschoenen blijft de vraag.
Een groot probleem blijft toch de wind, die ons er dan ook uiteindelijk toe drijft regelmatig naar een spinhengel te grijpen.
Hoewel we elke dag variatie proberen te brengen in plek waar we gaan vissen eindigen veel dagen toch bij onze inmiddels “vaste stek” Tøro Huse. Hier blijft een kleine inham wat uit de wind en kan er gevist worden maar het beperkt ons wel. Het weer is regelrecht tegen ons gekeerd, de wind wordt steeds sterker en ook de golfslag maakt dat voorzichtigheid geboden is bij het waden.

Als wij andere vissers tegenkomen vertellen ze allemaal hetzelfde: weinig vis en veel wind. Wij hebben in deze week allemaal vis gevangen maar er zijn ook dagen achtereen geweest dat er zelfs geen aanbeet was.
Gelukkig was de omgeving prachtig en het gezelschap goed dus ook al vingen we weinig, het was voor mij een geslaagde week
Volgend jaar beter want als het lukt ga ik zeker weer.

Noorwegen 2009

De grote dag.
Het is zover, zaterdagmorgen om 04:00 uur sta ik op om naar Schiphol te gaan voor de vistrip naar Noorwegen. Marius haalt mij om 04:30 uur op, samen met zijn broer Peter en op Schiphol treffen we Mike en Leen. We vliegen om 07:10 uur naar Gardermoen bij Oslo. Alles gaat op tijd en we staan dan ook helemaal volgens schema bij de balie om onze huurauto op te halen. Twee andere auto’s dan we besproken hadden, maar wel een verbetering.
Na een rit van 304 kilometer over de Noorse wegen waar de limiet 80 km p/u is komen we om 16:00 uur aan bij de Kvennan camping. We melden ons bij de kiosk en alles lijkt geheel volgens verwachting klaar te liggen. Ons huisje de Elgstua biedt voldoende ruimte voor 6 personen, maar beter is voor vijf. Wel missen we gelijk een koffiezetapparaat dus dat wordt behelpen. Verder twee slaapkamers met stapelbedden en dan nog twee slaapplaatsen in de huiskamer. Ik besluit gelijk dat een stapelbed niets voor mij is , mede na mijn ervaring in Denemarken vorig jaar. Ik slaap in de huiskamer. De bagage wordt binnen neergezet; snel een bakkie koffie en dan moet de eerste vis gevangen worden. Eerst nog even een combivergunning halen, dan mag het hele stuk van de Glomma bevist worden; deze kost 750 Noorse kronen .

We besluiten bij de camping te blijven en gaan iets boven de camping vissen. Het eerste dat opvalt is de stroming, die sterker is dan ik het mij kan herinneren terwijl het water niet bijzonder hoog staat. Het is weer wennen maar ik grijp terug op mijn eerdere ervaring en begin met de nimf, een (licht)grijze. Hierop worden de eerste vlagzalmen dan ook gevangen.
We onderbreken het vissen om een hapje te gaan eten maar al snel zijn we weer terug op het water. Je ziet weinig vis stijgen maar toch probeer ik een ballonkopsedge. Ik had van vrienden begrepen dat deze al voor succes had gezorgd bij hun vistrip een paar weken eerder. Inderdaad een aantal aanbeten en dan vang ik ook een mooie vlagzalm op de sedge. De nimf blijft echter favoriet en ik stap weer over.
Als we stoppen en teruggaan naar het huisje is het inmiddels zondagmorgen. De score van de eerste avond is voor mij twaalf vissen. Iedereen heeft de eerste vissen binnen, ook Leen heeft zijn eerste vis gevangen een forelletje op een klinkhammer. Het is het einde van een lange dag.

Dag 2.
We zijn om acht uur weer op en zitten aan de moeizaam gezette koffie. Na het ontbijt moet er nog wat gebonden worden, want de eerste vis weliswaar binnen maar de eerste vliegen zijn we ook al kwijt. Het bijbinden zal een dagelijks terugkerende zaak worden. Aanvullen van de verspeelde vliegen en de vangers.
Vandaag besluiten we om het niet te ver van de camping te gaan zoeken. Bij de hoogspanningsmasten een stuk verderop op loopafstand van de camping. Onderweg zie ik regelmatig wat vis stijgen en kan de verleiding niet weerstaan om even in het water te stappen. De vis wil echter niet en ik loop maar weer verder. De anderen zijn een stuk doorgelopen en staan daar in het water. Ik besluit het bij een mooie riedel te gaan proberen met de grijze nimf en vang daar 8 mooie vissen op vrij ondiep water. Later nog een paar aanbeten op de sedge .

Leen krijgt wat instructie van Marius over het vissen met de nimf, en met een nimf aangeknoopt heb je dan zelfs nog een kans om iets te vangen. Als ik kom aanlopen zie ik Leen de eerste vlagzalm vangen en ik leg uit hoe hij deze het beste kan binnenhalen.
De afspraak is steeds rond 17:00 uur te gaan eten dus dat doen we dan ook. Onder het eten wordt er volop gepraat over de dag die nog niet voorbij is want de avond is er ook nog. In de avond weer naar het stuk waar we gisteren waren, iets boven de camping. Het is een lastig stuk met veel wat diepere geulen en veel stroming maar de vis zit er wel en er worden nog veel vis bijgevangen (zeker zo’n 20 de man). Als Marius wat oploopt blijft hij met zijn voet achter een steen hangen en valt voorover. Met zijn knie op een steen , zeer pijnlijk . Bij het opstaan doet hij hetzelfde nog eens en komt weer ten val. Met een nat pak en pijn aan de knie kost het ons enige moeite om bij de kant te komen. Nu maar hopen dat de pijn niet erger wordt anders ziet het er somber uit voor morgen.

Dag 3.
Na het ontbijt spreken we af vandaag de eilandjes na de brug bij Telneset te gaan bezoeken. De vorige keer hebben we daar uitstekend gevangen en het waterpeil is nu net als toen niet te hoog. Het is wel even zoeken naar de juiste afslag, alle weggetjes lijken op elkaar hier. Omdat het vissen met de droge vlieg mijn voorkeur heeft begin ik met een groene puppa (gebonden door Marius die morgen), op advies van Renato vissen als een drogevlieg. Ik loop de buitenkant van het eiland af en heb regelmatig aanbeten maar verspeel ze ook weer uiteindelijk vang ik er toch 5 voor ik bij de punt van het eiland kom. Ik verwacht daar eigenlijk Mike die ik eerder de binnenkant van het eiland zag afvissen. Mike staat echter een stuk verderop te vissen. De vorige keer weet ik nog dat ik bij de punt ineens veel vis ging vangen uit een geultje langs de stroming. Dus ben ik hetzelfde stuk nu weer gaan zoeken. Ineens krijg ik aanbeten en bijna elke worp/ drift is het raak steeds in hetzelfde stukje water. Het lijkt wel of ze daar dik gestapeld liggen. Ik weet niet of het aan de haak ligt of aan mij maar ik verspeel veel vis. Ik stap over van de puppa naar de cdc sedge en verspeel dan toch wel minder vis. Net al de vorige keer dat ik hier was wordt het weer een bijzonder goede dag. Ik vang 45 vlagzalmen, mooie maten en heb er over de dag zeker zoveel nog verspeeld.

Na het eten ga ik samen met Mike en Leen achter de eilandjes bij de camping vissen en blijf bij mijn sedge die het overdag ook goed deed. We lopen helemaal op naar het laatste eiland waar Marius en Peter samen staan te vissen . Onderweg vang ik nog er 16 bij voor het totaal van de dag. Dan zit alles in de knoop en herstel betekend alles opnieuw aanzetten inclusief leader, een mooi moment om te stoppen. Het is ook al 01:00 uur.

De Noorse en Zweedse gasten lijken pas te gaan vissen als wij stoppen, dit omdat ze in de nacht meer zouden vangen. Navraag bij hun leert ons echter dat wij overdag zeker net zo goed vangen dus waarom onze hele nachtrust opofferen.

Dag 4.
De hele nacht heeft het geregend en dat doet het nog als we opstaan; ook de temperatuur is een stuk gezakt , nu nog maar rond de 10 graden. Op zich een goede dag om het op de snoek te proberen in een meer bij Horjdale. Een prachtige omgeving en na het kopen van een dagvergunning voor 50 kronen en het omkleden stappen we dan ook op het water af. Een rietkraag met een zeer modderige en drassig zuigende bodem maakt het al gelijk een moeizame bedoeling. Als Mike door het riet loopt schiet er een snoek voor hem uit. Ik sta op die hoogte langs de rand van het riet te werpen en krijg gelijk een stevige aanbeet die ook weer gelijk losschiet. Een kans gemist. Een stuk verderop vangt Mike een mooie snoek en later nog een baars op de streamer. Ik krijg er nog een snoek aan maar ook deze verspeel ik weer gelijk. Het kost mij veel moeite om bij het lopen steeds uit de zuigende modder te komen. Dan zak ik tot ver over mijn enkel in de modder en probeer los te komen; als dat gelukt is blijkt dat de hak en zool helemaal van mijn schoen af zijn. Ik vind het mooi geweest en ga voor de koffie. De anderen komen ook uit het water en we besluiten dat het genoeg is de snoek is niet los en het is nog aan het regenen. Het resultaat van de dag Mike 1 snoek,1 baars en een gebroken hengel, Peter een snoekje, ik tweemaal een aanbeet, allebei gelost en nieuwe schoenen nodig. De rest heeft wel vis gezien maar niets gevangen.

Na de aanschaf van een paar nieuwe waadschoenen en een maaltijd zijn we klaar voor de avondsessie. Zoals elke avond toch in de buurt van de camping. Ik begin weer met de sedge het lijkt wat minder dan de avonden ervoor. Ik vang er nog 15 op de sedge en 2 op de nimf .
Mijn nieuwe schoenen zitten prima.

Dag 5.
Regen, regen en nog meer regen; het water is fors gestegen en dat maakt dat het waden ook weer een stuk lastiger is geworden. Met water tot aan het bovenbeen in de stroming is het moeilijk om te blijven staan, je hangt wat tegen de stroming maar onverwachte bewegingen of omdraaien is er niet bij. De temperatuur is in de ochtend gedaald naar 6 graden. We zijn bij het stuk voor de brug naar Telneset. Ik loop een stukje op met Mike en vlak voor de bocht vang ik een forel van ongeveer 30 cm op de drogevlieg en iets later nog een vlagzalm. Ook Mike vangt er een visje maar daarmee is het dan over.

We gaan terug op zoek naar de anderen , die zijn overgestoken en vooral Marius staat goed te vangen met de nimf. Het vissen met de droge vlieg is moeizaam en met moeite heb ik uiteindelijk totaal 8 vissen waarvan twee forelletjes. Ik ben het zat en als verzopen katten gaan Mike en ik op weg naar het huisje voor iets warms. Om 21:00 uur weer warm en gaan we het nog maar weer proberen bij de hoogspanningsmasten. Mijn favoriet op dit moment is echt de cdc sedge met twee kleuren veertjes, een lichte crème en een beige op elkaar. Als we om middernacht stoppen heb ik er toch nog 10 bijgevangen waaronder weer een van 45 cm en alles op de droge vlieg.

Dag 6.
Op deze dag gaan we naar het labyrinth; dit heet zo vanwege het grote aantal kleine eilandjes met alle doorgangen ertussen en uiteindelijk de hoofdstroom. Het is duidelijk dat het water gestegen is , waden gaat moeilijk en op sommige plaatsen is het niet mogelijk over te steken. Een waadstok is absoluut geen luxe. Ik vang een paar kleine vlagzalmen op de nimf, maar veel is het niet . Ook de anderen hebben het moeilijk. Er zijn ook twee Zweden aan het vissen, ik zie hen staan waar wij twee jaar geleden goed gevangen hadden. De Zweden komen al weer snel terugwaden en vertellen dat het niet veel is. Toch zie ik vis stijgen bij een tussenstroom , hebben zij het gemist? Met enige moeite , het is een diepe doorsteek met een klein richeltje waarop je kan lopen, weet ik er bij te komen. Ineens komt er voor mij steeds vis boven, midden in de stroming. In de hele doorgang komt vis boven, er is kennelijk iets van insectenleven dat wordt meegevoerd. Ik probeer van alles maar zelfs de sedge wordt niet gepakt. Dan zie ik een klein zwart vliegje en bind een kleine zwarte cdc compara (haakmaat 20) aan. Gelijk is het raak en vang ik vis in de doorgang. Steeds een stukje oplopend vang ik 18 vlagzalmen, niet erg grote, maar tussen 20 en 30 cm. Ik ga op zoek naar de anderen in het Labyrinth want zien of horen doe ik ze niet. De rest heeft niet zoveel geluk als ik en Marius en Peter stoppen ermee om boodschappen te gaan doen. Ik hoor dat Leen een grote forel heeft gevangen maar verspeelt heeft toen hij op Marius moest wachten voor een foto.
Ik vang met de nimf in de geul voor de kant nog een vlagzalm van 45 cm. Het lijkt dit jaar of er meer grote vis zit, waarschijnlijk door het beleid van de beheerder. Op het flyonly stuk mag je per persoon nog maar 1 vis meenemen met een minimum van 35 en maximum van 40 cm.

In de avond ben ik met Leen nog even naar het eilandje bij de camping geweest en daar op de ondiepte heb ik er nog 9 bijgevangen voor het dag totaal. Daarna nog een tijdje naar Leen en zijn techniek gekeken.
Van Hein hoor ik dat het water inderdaad zeker 40 cm gestegen is in een dag en daardoor de vlagzalm toch minder actief zal zijn.

Dag 7.
Alweer de laatste dag; we zijn nog op een plek niet geweest en dat is bij het huis waar wij de andere keren logeerden. Voor vandaag hebben we afgesproken allemaal een vis te doden voor het eten. Ook daar zijn mooie eilandjes en heb ik goede ervaringen met vissen waar de stroming aan het einde van de eilandjes bij elkaar komt.
Al meteen als we in het water stappen zien we vis stijgen en vangen we op de droge vlieg . In mijn geval weer met de bekende sedge. Toch besluit ik door te gaan en samen met Peter ga ik naar waar de stroming samenkomt aan het einde van het eiland. Daar weet ik zit een richel waar ik in het verleden goed gevangen heb. Bij de richel aangekomen lijkt het eerst stil maar als ik iets meer in de stroming werp krijg ik gelijk aanbeten , mooie grote vlagzalmen. Na er meerdere te hebben gevangen krijg ik een mooie maat voor mijn avondeten aan de vlieg. Ik leg hem langs de hengel voor de maat en gok net geen 40 cm, dus binnen de toegestane marge. De vis gaat mee. Ik loop weer terug en kom Marius en Mike tegen en om hun heen komt overal vis boven. Alleen vangen lukt niet best . We hebben niet de juiste vlieg op het water zien we de iron blue dun en we hebben niets dat zo klein is. Na alles te hebben geprobeerd ga ik met Mike en Leen weer langs het eiland in de hoofdstroom vissen. We pakken allemaal nog vis tot het tijd is om te gaan. Ik ben vandaag gestopt met tellen bij dertig vissen.

Een BBQ wacht op ons en ieder heeft een vis om te eten bij zich. In de avond wordt niet meer gevist, de volgende morgen is het vroeg op en terug naar huis.

Het was weer een geweldige week met voor ieder ruim vlagzalm en voor de Glomma ook redelijk wat forel , alleen jammer dat het snoeken niet wilde lukken. We geven het stokje door aan Hanafi, Henk en Mike die nog een weekje zonder zijn Babe of Bert moet. Sterkte en succes!