Johans Vliegvis Blog

OP DE FINT (08 juni 2009).

Mijn vaste vismaat werkt tegenwoordig in een andere ploeg waardoor dat vaste een andere inhoud heeft gekregen. Waar we vroeger, het lijkt al lang geleden steeds samen vrij waren zijn we dat nu niet meer. Als ik vrij ben werkt hij en andersom.
Toch hebben we deze week een dag samen vrij en een afspraak is dan dus zo gemaakt. De geluiden dat er weer leuk Fint kan worden gevangen op de Waterweg zijn er al weer. Vorig ,jaar hebben Marius en ik ook al een aantal pogingen gedaan maar altijd zonder succes. Dit jaar moet het toch lukken. Van Paulus , een visser bij ons op de club krijgen we een tip over de vliegen en dan blijkt dat ons patroon wel goed is maar de haakmaat te groot. Misschien verklaart dat onze pech van vorig jaar.
Het is om 11:30 uur laag water dus we vertrekken naar de stek om 10:30 uur zodat we op tijd aanwezig zijn.
De dam is al begaanbaar en komt langzaam steeds meer droog te staan. Omgekleed en met de vliegen aan de lijn , 2 stuks, een aan het einde van de tip en een al gelijk boven in de lus bij vliegenlijn lopen we de dam op. Na een meter of twintig beginnen we te werpen, aan de binnenkant en naar links. De lijn kan dan met de stroming mee naar rechts driften terwijl de vlieg afzinkt. Aan het einde van de drift moet je redelijk snel naar binnen strippen anders loop je het risico dat de lijn vast komt te zitten onder de stenen. Binnen tien minuten hebben we de eerste aanbeten en vang ik mijn allereerste Finten aan de vliegenhengel. Dat ze er zitten is duidelijk, overal voor ons zie je vis bovenkomen. Marius vangt ook snel zijn eerste vissen en dat is dan ook gelijk een dubbelaar. Allebei zijn vliegen zijn gepakt en zijn hengel staat krom. We staan helemaal goed en om de paar worpen is het raak. Een aantal andere vissers komen bij ons staan maar lijken het toch niet goed te doen . Zij vangen niet veel en naast ons staat iemand met een zware zinklijn achtjes te draaien bij het binnenhalen. Hij zit dan ook steeds vast en ondanks de tip om sneller te strippen blijft hij ermee doorgaan.
Even later staan we weer alleen op de dam en blijven gewoon doorvangen, het lijkt op hard werken.
Om zes uur houden we het voor gezien, voelen we ons uitgeteld en zijn toe aan een kop koffie of iets anders te drinken.
Wat een dag, we zijn uiteindelijk opgehouden met tellen maar een reële schatting zou toch zijn Marius zo’n 60 en ik zeker 40 mooie Finten. Wat een ervaring, na zo’n visdag ben je weer even verzadigd.

Ons volgende avontuur staat al weer voor de deur: Noorwegen 2009 komt dichtbij en er moet nog veel gebonden worden!

Begin met een nimfhaak maatje 12 of 14 met een goudkraal en zet de binddraad op. foto 1

Wikkel de binddraad tot aan de haakpunt , neem beige dubbing ik gebruik super bright of squirrel en dub een lijfje. foto 2

Neem een patrijsveertje en verwijder de fluf en onderste fibers. Bind dit veertje in achter de goudkraal en maak een aantal wikkelingen.foto 3

Een beetje dubbing achter het goudkraaltje en afbinden.
foto 4
Het resultaat is een (voor mij) prima vangertje. Zonder de goudkraal ook in de Nederlandse polder. foto 5

TERUG NAAR DE WIESE (mei 2009).

Het is al weer enige tijd geleden dat ik wat aan mijn blog heb gewerkt. Ik heb om diverse redenen wat minder tijd aan vissen kunnen besteden. De vangsten op het Oostvoornse meer vielen tegen dus daar ben ik niet vaak geweest; het snoeken lijkt ook minder te zijn als de afgelopen jaren. Hopenlijk is dit allemaal tijdelijk en komt er weer een goede tijd voor de polder en Oostvoorne aan.
Ik ben wel weer naar de Wiese geweest, de laatste keer vroeg ik mij af of ik daar nog zou vissen nu er geen familie meer woont in die regio.
Met de voorjaarsvakantie in aantocht vonden het toch een te mooie plek om niet meer naartoe te gaan. Dus in mei zijn we weer naar Frönd vertrokken voor een week ontspannen en natuurlijk vissen in de Wiese.
Ik had een vergunning voor 7 dagen en deze lag al klaar toen we op ons vakantie adres kwamen.
Ik ben ‘s avonds gelijk even naar het water gelopen, maar het weer zat niet mee en toen het ook nog ging onweren ben ik weer gestopt. Toch een eerste indruk van de rivier, de stand van het water, het insectenleven en de activiteit van de vis gaven mij en hoopvol gevoel. Elke keer weer is het heerlijk om in een riviertje te staan midden in de natuur en een prachtige bruine forel te vangen.
De eerste keer is het altijd zoeken naar de vlieg die de forel weet te verleiden tot een aanbeet. Tot nu was het elk jaar niet de vlieg van de voorgaande keer dus ook nu eerst maar eens wat anders proberen. Er vliegen een hoop insecten , grote meivliegen en kleine zwarte vliegjes boven het water. Langs de kant zie ik regelmatig vis bovenkomen dus beginnen met een droge vlieg, een cdc-tje, lijkt op z’n plaats. Het levert alleen geen vis op en dan kun je doorgaans maar beter ombouwen voor de nimf, dat laatste doe ik .
Een nimf en daarboven en blackpeacock spider geven de eerste aanbeten maar al snel daarna is het weer over.

Ik heb de hele week vis zien stijgen vlak langs de kant onder de bomen.Uiteindelijk is het mij niet gelukt om een bepaalde droge vlieg te vinden die het deed. De drie vissen die ik op de droge vlieg heb gevangen, na veel moeite, waren op een klinkhammer, een cdc-tje en een miertje. Allen op een kleine haakmaat.
Aan het einde van de week moest ik dan ook vaststellen dat de winnaar toch een spider was en wel een beige met een patrijshackle. Op deze vlieg heb ik nog 21 mooie forellen gevangen en diverse aanbeten niet weten te verzilveren.
Het weer was de hele week redelijk: in de nacht wel regen maar overdag was het vaak droog. De Wiese was soms wat aan de bruine kant maar door de snelle stroming was het ook weer snel redelijk helder en bevisbaar.
Ik denk dat ik volgend jaar weer gewoon ga.

dinsdag 22 oktober 2008

Vandaag beginnen we in Sluipwijk Marius, zijn broer Leo en ik. Het is mooi weer wel wat wind maar ook een zonnetje. Om niet vlak achter elkaar te lopen gaan Marius en Leo de ene kant uit en ik de andere. Dit lijkt voor mij een gelukkig keuze want na enige tijd zie ik ineens allemaal visjes opzij springen. Het zou mij verbazen als daar niet ergens een snoek ligt. Bij de tweede worp inderdaad een rustige aanbeet en een korte de dril. Een mooie snoek en een goed begin van de dag.

Hierna mis ik er nog een iets verder, maar daarmee is dan het over. Marius en Leo hebben helemaal geen geluk Marius mist een paar keer een snoek en Leo krijgt zelfs geen missers.
We besluiten om een andere stek te zoeken voor de laatste uurtjes van de dag. Op de nieuwe stek is het eerst ook niets en dan lijkt het of de snoeken toch nog even actief worden. Ik vang er nog een en mis/verspeel er twee Marius vangt er twee en Leo weet er twee te verspelen.
Inmiddels is het later dan we dachten dus tijd om naar huis te gaan. Het was een lekker dagje snoeken met toch nog de nodige activiteit. De stand dit seizoen is tot nu drie snoeken uit twee keer vissen.

20 oktober 2008

Vandaag zou de mooiste dag van de week worden ,met het oog op het weer, dus op naar het Oostvoornse meer. Om 14:00 uur rijd Marius voor en gaan we met een lekker zonnetje op pad. Naarmate we dichter bij ons einddoel komen komen er steeds meer wolken. Als we over de heuvel rijden bij de loswal zien we gelijk hoe druk het is. Niemand te zien op de dammen of in het water. Op de parkeerplaats staat een auto, opa met zijn kleinzoon. Nog niets gevangen , nog niets gezien is het antwoord op de vraag hoe het is. We vissen met de binnenbak rechts af terwijl we naar achter lopen om op de tweede dam te gaan vissen.
Het water lijkt wel weer hoger te staan, het moet niet veel verder steigen.
Op de tweede dam gaan we over op de zinklijn ik met een witte booby van een groot formaat.
Helemaal niets diverse worpen gemaakt en het lijkt weer een saaie dag te worden. Ik besluit er maar bij te gaan zitten, dan zie ik ineens een grote kolk niet ver uit de kant en werp mijn vlieg in de richting van de kolk maar niets. Ongeveer tien minuten later laat ik mijn booby afzinken en ga er weer rustig bijzitten als er ineens een aanbeet is en gelijk wordt de hengel rustig krom getrokken. Geen wilde runs en sprongen maar gewoon rustig veel gewicht en massa dat zijn eigen weg kiest. Dan komt de vis boven en aan de afstand tussen de staart en rugvin zit een behoorlijke afstand. Marius roept opgewonden dat het een “lerp”van een vis is. Langzaam draai ik mijn lijn op de reel en elke keer zwemt de forel weer rustig weg. Uiteindelijk kunnen we hem pakken en dan zien we dat het inderdaad een grote bruine forel is, een prachtige vis. Ik denk de grootste die ik hier gevangen heb zeker de grootste bruine forel. Bij het meten blijk ik een bruine forel van 70 cm te hebben gevangen. De lijn wordt afgeknipt omdat de booby te diep zit en de forel weer snel teruggezet. Hij zwemt elijk rustig weg de diepte in.
Hierna niets meer, geen aanbeten en geen vis gezien. Als het dan ook nog gaat regenen gaan we maar naar huis. Ik ben tevreden met een erg mooie vis.

oktober 2008
Op de zeeforel in Denemarken .

Na lange tijd uitkijken naar dit reisje is het dan ineens zover en staan we om 04:30 uur klaar voor vertrek. Met twee auto’s afgeladen met visspullen, goed gevulde vliegendozen en levensmiddelen gaan we op pad. De heen reis gaat vlot en voorspoedig, daarom staan we twee uur te vroeg in Middelfart voor de sleutel van ons huisje. We krijgen na enig aandringen de sleutel en kunnen aan de laatste 30 kilometer beginnen.
Het huisje ziet er prima uit en heeft 3 slaapkamers die snel in beslag zijn genomen , ik kom met Marius in de kamer met twee stapelbedden. De bovenste gebruiken wij voor de bagage (reuze handig) en in de onderste gaan we slapen. Ik weet nu hoe het waarschijnlijk is om in een duikboot te slapen. Bij het in bed stappen stoot je eerst je nek. dan je achterhoofd en bij het uitstappen je voorhoofd allemaal omdat het wel erg laag is in de hoogslaper.

Als de spullen uit de auto’s geladen zijn worden er gelijk plannen gemaakt om te gaan vissen, er valt geen (vis)tijd te verliezen, toch? We gaan kijken bij een bekende stek Sonderby Klint maar de golven zijn er onoverkoombaar hoog. Gekozen wordt voor een andere locatie en wel op het schiereiland Torø Huse . De auto parkeren we bij de oploop naar het schiereiland en we stappen enthousiast op weg naar het water. Door de forse wind kunnen we niet aan de buitenkant vissen dus zoeken we beschutting in de baai.
In het schemer worden de eerste vissen gevangen, ik ga niet door het hele verslag door elke vis die gevangen wordt noemen maar voor de eerste dag maak ik een uitzondering.
Leen staat op een puntje en vangt kort achter elkaar 4 zeeforellen , Mike weet ook een mooie vis te verschalken en Paulus neemt de zesde van de eerste paar uur voor zijn rekening.
Als het dan einde eerste visdag is zijn we allemaal positief en optimistisch over de komende dagen.
We spreken af om de volgende morgen om 06:00 uur op te staan , een rode draad door de week omdat we uiteindelijk geen enkele ochtend om die tijd op waren. Opstaan rond 08:00 uur met eerst koffie daarna ontbijt en rond 11:00 op naar de visstek was meer de trend.

De tweede dag begint met storm, regen en geen enkel uitzicht op vissen. Toch geven we niet op en sturen twee verkenners uit , Marius en Paulus gaan wat stekken langs om te zien of er gevist kan worden. De rest gaat nog maar wat zitten binden. We zijn zo bezig dat het stilvallen van de storm niet opgemerkt wordt. Marius en Paulus melden zich weer en we gaan nog maar weer naar Torø Huse vanwege de mogelijkheid daar om altijd beschut te vissen.
Het water staat laag en de kelp en wierbedden langs de kant liggen er droog bij, dus aan de ervaring van de vorige dag hebben we niets. We moeten gewoon weer zoeken. Door het lage water kunnen we wel naar de kop van het schiereiland , dit ziet eruit als een mooie plek, maar bij hoog water. Ik vang mijn eerste vis , Paulus en Marius vangen ook Willem heeft pech verspeelt er twee. Als we verzamelen om weer naar huis te gaan krijgt Paulus een telefoontje van Mike dat ze, Mike en Leen, er vijf hebben gevangen en naar ons toekomen. Ik hoor Paulus wat mompelen van ”het zal Mike weer niet wezen” en hij gaat samen met Willem vast op de terugweg naar de auto. Marius en ik wachten nog even en zien Leen aankomen met vijf mooie grote vissen maar……….niet helemaal gevangen zoals we verwacht hadden.
Na het avondeten nog wat bijbinden om het verlies van de dag goed te maken en we spreken weer af om de wekker op 06:00 uur te zetten.

Dag drie begint prachtig weinig wind en een blauwe lucht en na het ontbijt trekken we erop uit. Het plan is om bij Sonderby Klint te gaan vissen de zee ziet er rustig en glad uit, een groot verschil met de eerste dag dat we hier zijn wezen kijken. Omgekleed en bepakt stappen we het strand op en hoewel een aantal van ons klaar staan om te beginnen zet onze “gids” Paulus er de pas in en loopt richting van een rotspartijtje en een bocht . Achter de bocht ligt nog meer strand en weer een bocht we blijven nog even in beweging. Dan lijkt het sein vissen toch nog te klinken en stappen we het water in. Leen wil graag vanaf een rotsblok vissen maar vergist zich in het afstapje en we zien hem water maken; wel lekker fris na de wandeling maar je hoopt met een waadpak toch droog te blijven, jammer Leen! Na een tijdje vruchteloos te staan werpen verdwijnt Paulus achter een volgende bocht gevolgd door Mike die het zat lijkt om steeds stokvis achter zich te haken. Ineens hebben Marius en ik een paar aanbeten en ik vang mijn tweede, gevolgd door Leen en Willem die ook vangen. Hierna is het weer over. Pas als we vissend op de terugweg naar de auto gaan vangt Marius er ineens een paar net als Willem die vlakbij hem staat.
Bij de auto aangekomen blijkt dat Willem zijn linebasket ergens heeft neergezet zodanig dat hij hem vergeten is. Hij gaat met frisse tegenzin samen met Paulus nog een strandwandeling maken. Wij wachten onder het genot van een biertje bij de auto.
Een hapje nasi door Mike en Paulus bereid een afzakkertje en ……hoe laat zetten we de wekker morgen.

Gezien de toch matige vangst willen we het risico spreiden en besluiten om dag vier naar weer een nieuwe “top”locatie te gaan Helnaes. We starten weer met de traditionele strandwandeling achter de gids aan. Het ziet er prachtig uit de omgeving het water, moet gewoon weer een mooie dag worden. We vissen de strip weer af en Marius treft het een paar vissen op een randje bij hem voor. Hij vangt er een en vlak daarna nummer twee. Vooral de tweede is een prachtige vis dik in de 50 cm en vol energie. Mike, die als enige in de groep zijn net nog bij zich had schept de vis in zijn net waardoor het landen van de vis goed gaat. Het vissen was verder niet geweldig en er werd besloten om voor een tweede sessie naar de alternatieve stek te gaan bij de vuurtoren.
Daar bezet Leen weer zijn inmiddels traditionele positie , boven op een rotsblok en vangt een vis. Paulus en Marius verspelen er een en Willem is het zat. Pas vlak voor het vertrek in het donker vang ik er nog een toch nog een veertiger , ik begon de moed al op te geven. Paulus vangt er een en heeft nog wat aanbeten, net als Mike .
Zo snel als de zeeforel er was zijn ze ook weer verdwenen,dus inpakken en huiswaarts.

De volgende dag , woensdag , om 08:00 uur op mooie tijd voor de koffie en het ontbijt. Vandaag gaan we naar Bojden . We parkeren de auto voor de inmiddels traditionele wandeling naar de waterkant en daar aangekomen verspreiden we ons. Leen met de spinhengel gooit achteloos eenmaal zijn lepel uit en vangt gelijk een leuke vis. De rest van ons staan verspreid langs het strand in een toch wel forse golfslag. Al snel besluiten we dat het niets wordt en dat we beter naar Torø Huse kunnen gaan. Dichter bij het huisje en waar de wind ook vandaan komt je kunt er altijd vissen. Ik ga gelijk door naar de kop van het schiereiland en vis daar samen met Willen een mooi stukje af. Willem verspeelt een grote en gelijk hierna vang ik mijn vis van de dag. Hierna nog wat aanbeten maar niets blijft hangen. Inmiddels zijn de anderen ook bij ons aangekomen alleen Marius is in de baai gebleven. In het donker vangt alleen Paulus nog een paar vissen ; als je wat aanbeten heb moet je snel zijn anders is het weer voorbij lijkt het wel. Weer een dag taaie visserij achter de rug en nog twee te gaan. De wekker is gezet voor morgen….

Bij het opstaan valt gelijk de wind op: deze komt uit het westen dus zitten we aan de verkeerde kant van de Funen. Dat wordt een autorit naar de oostkant naar Hasmark strand, om precies te zijn 60 km verder. Vooraf is al bekend dat er ook een wandeling in het programma zit, iets waar we inmiddelsaan gewend zijn geraakt. De strook waar we gaan vissen is 7 km lang en het mooie stuk is natuurlijk niet bij de parkeerplaats. Waadpakken zijn niet gemaakt om lange stukken in te wandelen en ik ben dan ook blij als ik in het water kan gaan staan, lekker afkoelen. De eerste uren is het niets en dan na wat koffie stap ik in het water waar een tijd een Deen heeft staan vissen. Gelijk bij de tweede worp een grote vis die drie keer uit het water springt en dan verslapt mijn hengel weer. Het blijkt lijnbreuk te zijn, ergens gaat een grote zeeforel met mijn bruine magnus en een meter 22/100 leader. Pech is gewoon pech en ik verspeel mijn beste kans op een echt grote zeeforel. Hierna nog een tijdje door staan vissen maar van ons groepje had alleen Paulus nog geluk. In het donker vangt Marius nog op twee worpen twee vissen en Mike onverwacht twee gulletjes. We horen van een Deen dat er gewoon slecht gevangen wordt, van de mensen die hij is tegen gekomen had niemand iets Hierna geven we het op het is inmiddels 20:00 uur en we moeten nog een stuk terug lopen. Bij de parkeerplaats helpen we nog een paar Duitsers op weg die met een lege accu zijn gestrand.

De vrijdag en onze laatste visdag, die brengen we door bij de inmiddels bekende plek Torø Huse de buitenkant is door de wind weer niet te bevissen. Leen gaat er met de spinhengel op uit en kan dan wel de buitenkant doen. Als we hem later tegenkomen heeft hij er twee gevangen en een verspeelt. De rest van ons heeft nog niets. Dan wordt Paulus ineens fanatiek, want hij ziet “pukkeltjes” op het water en hij mist drie vissen achtereen. Paulus bukt voorover doet zijn pet af en vraagt Marius om hem een paar klappen te geven. Vlak hierna vangt Willem een vis , Marius verspeelt er een en wij zien geen pukkeltje maar het is wel in de richting die Paulus aanwijst. De actie is weer snel voorbij en we zetten het zoeken voort. Vlak voor het einde van de visdag vangt Mike er toch nog een in het donker. Voor de rest is het zonder vis naar huis deze dag.

De laatste avond is het restjes avond en maken we de balans op: 6 man vissen bijna zeven dagen voor 48 zeeforellen en twee gulletjes. ‘Topstek en vis ligt hier gestapeld’ zijn vaak gebruikte uitdrukkingen geweest om de moed erin te houden , maar niet waar gebleken. Gelukkig waren we met een erg gezellig groepje en hebben we lekker gegeten, veel gelachen, van de natuur genoten en heeft iedereen toch vis gevangen.
Volgend jaar weer !!

Voor alle foto’s zie het album in de rechter kolom bij de pagina’s !

Oostvoornsemeer 29 september 2008

We zijn het maar weer gaan proberen het weer was goed zonnetje weinig wind dus bellyboten leek ons op deze dag gepast. Starten bij de Stormvogel en dan het meer oversteken naar de overkant en daar tegen de dammen daar aanvissen. Vorige keer zijn we hier vanaf de Oostvoorne kant naar gevaren maar dat was een lange reis. Daarom nu maar rechtstreeks oversteken. Aan overkant aangekomen stonden er veel netten (nieuw) waar we omheen moesten vissen. Na een paar keer heen en weer varen over een stukje waar wij de vorige keer leuk gevangen hadden leek het erop dat het niets zou worden. Ik wilde weer verder gaan toen ik het gevoel had vast te zitten. Ik gaf een rukje aan de lijn en op dat moment sprong er schuin voor mij een grote forel uit het water en trok mijn hengel in een strakke boog krom. Hij bleef gaan nog een paar sprongen en gelijk weer de diepte in onder mij door en weg. Na een tijdje leek het erop dat de dril aan z’n einde kwam maar dat was maar schijn als ik de forel wilde pakken schoot hij weer weg. Uiteindelijk win je dan toch maar het is lang geleden dat ik zo’n mooie sterke en grote vis gevangen heb. Een bijna zestiger zoals dat heet, vet met mooie rode wangen.

Marius ving even later ook een mooie vis waarna het tijd werd weer terug over het OVM te peddelen naar de Stormvogel. We wilde het laatste deel van de dag nog even bij de hoogspanningmasten gaan vissen en liepen oveer het pad die kant uit. Daar aangekomen bleek met het hoge water en de verlegde dam het niet meer mogelijk was zonder risico naar de dam te lopen. Dus van de kant af vissen bleef over . Dit leverde verder geen vis meer op.

Oostvoorne 12-09-2008
Ik ben nu twee keer naar het OVM geweest na de zomerstop. Beide keren zonder vis te vangen, behalve dat ik lekker buiten ben geweest waren het verloren uren. Waarbij het ook nog uitkijken is waar je , uit gewoonte, oversteekt naar een volgende dam. Het nieuwe waterpeil is een stuk hoger dan het de laatste tijd (voor de sluiting) was.
Ik heb in tijden niet zoveel verschillende vliegen aangebonden en dan nog geen succes.
Toch blijf ik gaan met de hoop weer eens een “mooie ” dag te scoren. Hoewel de polder met snoek wel erg lonkt.
Natuurlijk komt ook het zeeforel vissen in Denemarken bij de Funen dichterbij, wij gaan in oktober en moeten hiervoor nog wel de nodige vliegen binden en voorbereidingen treffen.

24 augustus 2008

Vandaag gaan we snoeken in de ochtend en voor de middag staat een vervolg op een tweede lokatie op het programma. We zijn ’s-morgens naar de omgeving van Woerden een stukje water waar altijd wel wat snoek zit. Na de koffie en het laten soppen van de streamers , in mijn geval een fluogeel/groene beginnen wij . Marius begint met een popper uit Amerika meegebracht iets met een foam/epoxykop. Na vele worpen en al aardig wat water afgevist te hebben begin ik wat moedeloos te worden. Net op dat moment een aanbeet in een breder stuk van het water. Een mooie snoek van ongeveer 70 cm zag mijn streamer wel zitten. De snoek komt zeker drie keer helemaal het water uit in een poging de haak te lossen maar de haak zit goed in de hoek van de bek. Met een stevige pruik op van bladeren en ander groen krijg ik de snoek onder de kant. Uiteindelijk heb ik wel wat hulp nodig om de snoek te landen en Marius heeft dat ook door en schiet te hulp. Ik wilde en foto maken maar heb mijn camera in de auto laten liggen en die staat te ver weg. Nog voor een foto met de mobiel gemaakt kan worden glipt de snoek tussen het gras terug de sloot in.
Hierna hebben we nog tot twee uur doorgevist maar niets , helemaal niets meer! Het resultaat van de ochtend een aanbeet , een snoek.
In de middag wilden we verder vissen in Delft op de Tanthof, de verwachting was daar nog een paar andere ’s-Gravenhaagse Vliegvissers tegen te komen. We zijn begonnen op de vaste plek , een doorgangetje waar vaak vis zit maar het was niets . Dus dan langzaam oplopen en steeds iets verder gaan. Op die manier ging het best en om de paar meter zat wel wat vis dus met een yellowtag en een wants als tweede vlieg zelfs diverse dubbelaars kunnen vangen. De snoekhengels die we wel meegenomen hadden zijn in de middag niet meer gebruikt , we hebben geen enkele aanwijzing gezien dat er snoek was dus dan maar gewoon doorvissen op de voorn. Achter mij staat een vliegvisser op een bruggetje te vissen en ik dacht er al een bekende (Gert)in te herkennen , iets dat even later bevestigt wordt. We houden even een korte pauze voor we aan de andere kant van het spoor verder gaan. Uiteindelijk rond acht uur naar huis en bij de auto treffen we dan onze vrienden die ook net op het punt staan te vertrekken. Dan blijkt dat wij het helemaal niet slecht hebben gedaan met ieder toch zeker 30 voorntjes in verschillende maten. Het weer viel zeer mee soms een paar druppels regen maar zeker vergeleken met de vrijdag hiervoor was het prachtig.

22-augustus 2008
Vissen op voorn en eventueel snoek stond op het programma. De weersvoorspelling was “in de loop van de dag droog en misschien zelfs wat zon” wij hebben het niet gemerkt. Na tien minuten vissen voelen we de eerste druppels en langzaam komt er ook een onweer achterop geslopen. We besluiten om maar even een bakkie te gaan doen dan wordt het wel weer droog, niet dus. Maar we zijn gekomen om te vissen en daar ligt het dan ook niet aan er is genoeg voorn te vangen. Steeds een klein groepje , na een paar visjes houd het even op, loop je een stukje door dan zit er weer wat vis. Zo vissen we lekker door en soms lijkt het zelfs droog te worden , wij worden dat in ieder geval niet meer. Rond de klok van vier houden we het voor gezien en gaan op huis aan . Allebei toch leuk gevangen geen snoek gezien maar voorn zat er genoeg. Thuis aangekomen merk ik pas hoe verschrikkelijk nat alles is , tot op de de laatste draad helemaal doorweekt.