Johans Vliegvis Blog

Op donderdag 19 oktober zijn we gaan vissen bij Aalsmeer vanuit de boot. Rob, Mike, Paulus, Marius en ik ontmoeten elkaar bij de ringvaart in Aalsmeer waar de bootjes met motor aangemeerd liggen. In de winkel hangen mooie plaatjes van grote snoeken iets dat de burger moed geeft. We hadden drie bootjes besproken, de verdeling is Mike en Paulus, Marius en ik en Rob in z’n eentje . We steken de ringvaart over en gaan de kanaaltjes in op zoek naar de snoeken. Na een tijdje vangt Marius een snoekje van zo’n 55 cm vanuit het midden van het water. We varen een doodlopend stuk in en vissen daar de kanten af aan het eind lijkt Marius weer een aanbeet te krijgen. Na nog zeker vijf keer over hetzelfde stuk te werpen kan de snoek het toch niet laten en slaat toe. Geen grote maar toch snoek.

Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.

Mike en Paulus zijn ergens anders en door telefonisch contact met elkaar horen we dat Rob een mooie snoek van 82 cm heeft gevangen met de spinhengel. Mike en Paulus gaan naar het grote water en wij besluiten met hen mee te gaan. Het is een behoorlijk stuk varen .

Als we aankomen is het niet wat we gehoopt hadden, eilandjes met kleine doorgangetjes. Het blijken bijna allemaal beschoeide kanten te zijn en op het grote water met streamers die niet op grote diepte komen vissen lijkt ons niet zinnig. Marius en ik gaan weer terug weer dat stuk varen eigenlijk zonde van de tijd .
Terug aangekomen bij het beginpunt gaan we weer de kantjes afvissen maar vangen verder niets meer. Om zes uur is het tijd om terug te gaan en de boten weer in te leveren. Het is een mooie dag lekker vissen maar de vangst valt tegen . Mike, Paulus en ik hebben niets Rob een en Marius twee snoeken.
De volgende keer beter zou ik denken.

Vandaag weer eens naar het Oostvornsemeer geweest. Het was droog maar er stond veel wind. Aangekomen bij de “loswal” besloten we daar te beginnen links op de eerste dam. Het leverde geen vis op en we zijn vervolgens naar achter gelopen bij de 3 palen was het door de wind niet te doen.
Dan maar naar de “lange zijde” en daar aangekomen iets voor zonsondergang beginnen we ineens te vangen. Het feest duurt maar kort want een half uur later is het weer over . Hierna is het helemaal niets meer , geen vis te zien zelfs geen haring. Ruim voor tijd besluiten we weer naar huis te gaan als eindresultaat twee voor mij en een voor Marius. Wel sterke en mooie vissen maar een paar meer had welkom geweest.

09-10-2007

Vandaag zijn Marius en ik wezen snoeken in de polder bij Sluipwijk. Er was weinig activiteit van jagende snoek te bespeuren in het water. De voorn schoot alle kanten op als je stevig op de kant stampte dus voldoende prooivis.
Proberen maar op plaatsen waar je bijna zeker weet dat er snoek moet liggen. Toch duurt het even voor de eerste zich laat verleiden. Marius vangt een mooie snoek en mist er op dezelfde plek een andere.
Ik heb een aanbeet maar verspeel hem gelijk weer, nog voor ik goed door heb dat ik niet gewoon vast zit aan de bodem.
Gezien de grote hoeveelheid, ook grote, voorn kom ik meerdere keren in de verleiding om de snoek te vergeten.
Als ik voor de zoveelste keer de overweging maak om over te stappen werp ik onder een overhangende boomtak en zie gelijk een grote golf achter mijn streamer aankomen.
De snoek komt wel een dikke meter achter de streamer aan en knalt er bovenop. Na de dril mag ik een mooie grote snoek onthaken en is de dag weer gered.
Hierna is het tijd om weer terug te lopen richting auto. We vissen nog even bij de auto op de plek waar Marius eerder die dag een snoek miste.
De volhouder wint blijkt en Marius vangt nummer 3 van de dag , een grote en vooral vette snoek die ook mooi vecht en zich niet zomaar op de kant laat trekken.
Hierna is het tijd om weer naar huis te vertrekken, mijn eerste snoek na 1 juli is weer binnen.

Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.

We rijden van huis met regen maar onderweg komt er steeds meer zon en dat stemt ons optimistisch. De afgelopen jaren gingen we steeds naar Kyllburg maar de vangsten daar vielen vorig jaar wat tegen. Om die reden gaan we dit jaar naar Birresborn, dit geeft ook gelijk de mogelijkheid om op wat andere stukken van de Kyll te vissen.
Als we om 13:30 uur bij het hotel aankomen regelen we gelijk de vergunningen en zijn de spullen zo op de kamer gezet.
Op naar de eerste vissen voor mij is het hier de eerste keer, Marius is hier al in het voorjaar geweest en weet dus de weg. Bij de spoorbrug een stukje langs de rails en dan bij de brug naar beneden.

Een watervalletje ziet en veelbelovend uit en inderdaad de eerste forel laat niet lang op zich wachten. Op een parachute(vlieg) vang ik de eerste vis van deze dagen. hierna is het weer gedaan met de droge vlieg en bouw ik om naar de nimf. Ik werp de goudkopnimf direct in de waterval en voel gelijk de aanbeet. Mooie sterke vis, het blijkt een regenboogforel te zijn. We vissen zo nog een tijdje door vangen allebei onze visjes. Om 19:00 uur stoppen we en gaan op zoek naar iets te eten, in het hotel is het ruhetag dus is de keuken gesloten en moeten we uitwijken naar elders.
Voor het slapen nog wat vliegen bij binden, je heb er nooit genoeg………

De tweede dag zijn we na het ontbijt naar de “muur” bij de tankstelle gegaan, het water staat laag en ziet er weinig hoopvol uit. Toch vangt Marius hier een mooie vlagzalm en ik een forel die mijn bruine cdcvlieg vol uit de stroming pakt. Hierna is het een tijd lang niets en pas na een lange tijd pak ik nog een mooie grote forel uit een diepe geul met een redtag nimf.

In de middag besluiten we om het op een ander stuk te gaan proberen, bij de brug en het “oude lullen weitje” ik weet niet waarom het zo heet.
Bij een van de eerste worpen vang ik een vlagzalm met een nimf en loop langzaam in de richting waarin ik Marius zag verdwijnen.
Ik tref hem bij het einde van de weide en inmiddels heeft hij ook nog gevangen. Het begint zachtjes te miezeren en ik stap weer in het water. Als het even later stopt met miezeren zie ik regelmatig vis stijgen en bind snel een kleine droge vlieg(hexe) aan. Onder de bomen blijft vis stijgen, ik begin ze aan te werpen en vang mooie vissen. Zo ga ik dus langzaam richting van de brug onderweg steeds wisselen tussen de hexe en een cdc vliegje.
Marius komt mij opzoeken en we wisselen wat ervaringen uit en besluiten nog een keer dit stuk door te vissen. Voor we dat doen eerst nog aan de andere zijde van de brug proberen.
Aan de andere kant is het niet veel ik vang er nog eentje maar kom dan in de buurt van een andere visser en besluit weer terug te gaan.
Aan het eind van de dag heb ik 19 vissen, 11 x vlagzalm en 8 x forel na een trage start toch een prachtige dag.

De derde dag is het al aan het regenen als we naar Gerolstein rijden voor een paar vergunningen. We kiezen ervoor om net als vorig jaar in het stuk van Lissinge te gaan vissen.
Als we het water instappen is het al wat bruiner aan het worden maar de bodem is nog wel te zien. Ik start met de droge vlieg en Marius is iets verder met een nimf bezig. Hij treft een groepje vlagzalm en vangt er een stuk of zeven bij een in het water liggende boomstam.
Een stukje verder vang ik een forel en dan is het voor mij even over. Het blijft regenen soms miezer soms gewoon hard. Het water wordt steeds bruiner en lijkt ook wat te stijgen. Bij een diep stuk moeten we uit het water en lopen een stukje om over de kant. Na het diepe stuk ligt een stroomversnelling en ik laat mijn nimf hierin meedriften dit geeft het gewenste resultaat ik vang twee forellen geen kanjers maar wel leuk.
We zijn allebei verzopen door de regen en besluiten een kop soep en een broodje te gaan halen bij de auto.
Hierna gaan we verder waar we gebleven waren, een stukje voorbij de waterzuivering. Wel lastig om weer bij de Kyll te komen omdat een landeigenaar de boel afgezet heeft met prikkeldraad. Iets waar je niet aan wil blijven hangen. Met regelmaat vangen we een vis en zien tot onze verbazing dat er, in het inmiddels geheel bruine water, toch nog vis stijgt. Wij vangen ze niet op de droge vlieg maar wel op de nimf.
Voor het donker wordt gaan we nog even kijken bij de plek waar we de ochtend zijn begonnen. Dan merken we pas echt het effect van de hele dag regen het water is zeker 30 cm gestegen en een heel stuk wilder. We vangen daar niets meer en besluiten er maar mee te stoppen.

De laatste dag zijn we voor het ontbijt nog even naar het water gaan kijken. We waren al niet optimistisch en kijkend van de brug was duidelijk dat er niet meer te vissen was. Dus een ontbijt, inpakken en terug naar huis.
Het was weer gezellig, we hebben allebei toch leuk gevangen en daarmee is het dan weer over voor 2007. Tot volgend jaar!
Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.

september 2007
Het zag er even naar uit dat ik dit jaar niet meer aan de Wiese zou vissen maar vanwege bijzondere omstandigheden, de eerste schooldag van mijn neefje(6 jr), toch nog even in het Schwarzwald geweest. Als ik daar dan ben moet er natuurlijk ook gevist worden. Niet uitgebreid maar toch wel een paar uurtjes proberen en ik had nog wat vliegen in de doos zitten.
De zaterdag was voor de familie, dus de eerste gelegenheid om wat te vissen was op zondag. Het was mooi weer, het water stond laag en was glashelder, dus eerst maar eens gaan kijken bij de diepe poel aan het eind van de wei en het begin van het bos.

Na een paar worpen midden in de volle stroming een stevige aanbeet van een mooie bruine forel op mijn goudkopnimf.

Na een paar uurtjes vissen stond het totaal op 3, allemaal bruine forellen en moest ik mij weer bezig houden met andere zaken. Langs het water terug naar het appartement.

Maandag weer een paar uurtjes om te vissen dus maar eens in Schönau achter bij de camping richting Utzenfeld. Daar zit onder de brug ook altijd wel vis.

Met een droge vlieg (hexe), klein maatje, vang ik onder de brug twee kleine forellen en dan is het over. De andere kant is meestal niet goed te bevissen vanwege het hoge water de enorme snelheid waarmee het naar beneden stroomt en de gevaarlijk ongelijke bodem met veel stenen. Dit keer was het water niet hoog en leek het iets om te proberen.

Langzaam oplopen en voor mij aast een vis. Ik zie even een beweging op het water, tijd om gericht te vissen. Na een paar worpen kan de vis mijn vlieg niet weerstaan en duikt erop. Gelijk springt de regenboog een paar keer boven water uit en schiet dan naar de kant om onder de takken van een boom die in het water hangt te zwemmen. Maar het lukt niet om de haak te lossen en de vis is gevangen.

Nog even door kunnen vissen maar inmiddels was het gaan regenen en ben ik een wandelaar gaan oppikken met de auto.
De volgende dag was er niet meer te vissen. Na een hele nacht regen/stortbuien was het water donkerbruin en een kolkende massa.
Jammer, maar nog even op de Wiese kunnen vissen was toch al een kadootje.

Donderdag 6 september.

We vertrekken om 14:00 uur richting Oostvoorne om het na de zomersluiting van twee maanden maar weer eens te proberen.
De “lange zijde”daar gaat het gebeuren bij onze aankomst zien we hier en daar vissers zitten misschien geen goed teken maar ons zal het vast beter gaan. Op de dam van onze keuze staat iemand die op hoog tempo werpt, binnenstript en vertrekt alweer geen goed teken!
We stappen de dam op en bij de eerste worp van Marius een kolk en gelijk loopt de lijn strak. Na een fraaie dril blijkt de vis in de staart gehaakt maar toch een mooie vis.
Hierna in ongeveer anderhalf uur vangen wij allebei 3 forellen en hopen dat het zo de hele dag verder door gaat.

Maar niets blijkt minder waar hierna vangt Marius er nog eentje bij en ik geen aanbeet meer. Uiteindelijk genieten van de zonsondergang en voor het eind van de avond maar weer naar huis.

Een geweldige start maar zwak einde van de dag.

Deze week even een paar uur wezen vissen in de polder. De bedoeling was om op de snoek te vissen maar die was niet te vinden. Het was al moeilijk genoeg om open water te vinden want de meeste stukken zijn dicht en onbevisbaar door het vele kroos.
Toch bij Sluipwijk een stukje open water gevonden maar ook daar geen snoek. Dan maar over op de voorn en die deed het beter. Na een paar uurtjes toch wat leuke maatjes gevangen en ook over het totale aantal niet te klagen.
Toen het begon te regenen ben ik weer huiswaarts gegaan.