Johans Vliegvis Blog

26-01-2011
Een tijdje terug waren Marius en ik een dag te gast bij een hengelsport vereniging in de buurt van Stolwijk en hoewel wij wel vaker in deze richting vissen hebben we, dankzij onze gastheren, op die dag toch weer wat nieuw water ontdekt. Het is echt polderwater en we zijn dat gebied dan nu maar weer eens wat nader gaan bekijken. Op weg er naar toe was ons opgevallen dat er toch nog wel ijs op het water lag dus hopen dat dit niet overal zo zou zijn.De weersverwachting was overdag ongeveer 5 graden en een zonnetje, dus hopen dat het genoeg was om het ijs te doen smelten. Na een korte wandeling over een toch wat opgevroren grond en langs dichtgevroren sloten kwamen we dan aan bij onze eerste stek. Er lag wat ijs maar er was voldoende open water om te vissen.

De snoek was niet actief en in het laatste stuk kreeg ik een trage aanbeet het leek eerder of ik vast zat. Toen ik iets harder aan mijn lijn rukte bleek het toch snoek maar na een heel kort moment was ik de snoek al weer kwijt. Hierna in dit stuk nog een keer een aanbeet maar dat was het dan. Marius had verder nog helemaal geen aanbeet gehad. We besloten terug te gaan en dan op naar de volgende stek. De auto bij de boer op het erf parkeren en dan naar achteren lopen een mooie rondgang met prachtig water. Je weet zeker er zit snoek en dan toch niets vangen. Marius heeft op dit stuk dan wel een gemist, net bij het ophalen van de streamer draait er een snoek achteraan. We hadden al iets vernomen over vissterfte door de koude periode en sneeuw op het ijs tijdens dit rondgangetje zijn we 7 dode snoeken en wat brasem tegengekomen. Inmiddels is het bijna tijd om te stoppen maar we besluiten nog een laatste stop te maken voor we huiswaarts gaan. Aan het laatste watertje staan we net tien minuten als ik een snoek op mijn streamer zie duiken vlak voor ik de streamer op wil trekken uit het water. Mooie maat en lekker dik, hij heeft de streamer goed ver in de bek. Het is nog even lastig om er bij te komen maar gelukkig vis ik weerhaakloos en komt de haak snel en gemakkelijk los. Ook Marius heeft een snoek te pakken zeker een mooie maat die de hengel lekker krom laat staan. Bijzonder zo’n dag de hele dag niets en dan in het laatste half uur binnen een paar minuten van elkaar hebben we allebei toch nog een snoek. Een mooie afronding van een mooie dag buiten in de polder.

Over een korte tijd gaan we met de club vissen op de wintervoorn in het plaatsje Brielle. Omdat wij dit zelf ook nog niet eerder hebben gedaan zijn we maar eens gaan kijken in Brielle. Natuurlijk ook de hengels mee, als we er toch zijn ook maar even vissen. Om in Brielle te mogen vissen moet je een vergunning hebben dus of lid zijn van de plaatselijke club of een dagvergunning aanschaffen. Wij hebben voor 4 euro het laatste gedaan. Hierna op zoek naar water en dat is er genoeg. Het probleem is alleen dat er ook hoge kades zijn en dat vist minder makkelijk. Op een aantal plaatsen zijn lage steigers waar ook de boten liggen. We zien een vaste stok visser en besluiten maar eens een praatje te maken. Na een kort gesprek worden de hengels in orde gemaakt en gaan we aan de gang. Lekker simpel een redtag, yellowtag of zwarte nimf, haakmaat 12# wel wat zwaarder door een tungsten goudkraal. Het is vrij diep dus ook een leader 12/00 van ongeveer 3 meter en aan de gang. Al snel vangen we de eerste voorn het zijn leuke maten. Na een tijdje krijg ik een aanbeet en de vis is niet te stoppen weg 12/00 met alles eraan. We gaan iets dikker vissen 14/00 onderlijn en daarmee is dan het probleem voorbij. De voorn is mooi groot en sterk als we sneller binnen strippen vangen we kleine roofblei en baars.

De voorn zit in groepjes en soms is het elke worp raak. Het werpen gaat wat lastig omdat er direct achter ons auto’s staan dus een rolworp kunnen maken komt goed van pas. Aan het eind van de middag kunnen we vaststellen dat het een geslaagde visdag was en hebben wij beiden zeker ruim voorn gevangen. Als extra heb ik mogen ervaren dat haakmaat 12# toch best aardig is als hij tot aan de haakbocht in de muis van je had zit.

Denemarken 2010

Het is 05:00 uur in de morgen en we staan bij Tom voor de deur te wachten als er een auto achter ons stopt en er “jullie gaan zeker vissen” wordt geroepen. Ik maak een praatje met de bestuurder en blijkt dat hij in Frankrijk op de karper gaat vissen zijn maat zou om half vier bij hem zijn maar niet dus….
Na een rit met het nodige oponthoud bij Hamburg komen we om half vijf aan en natuurlijk moeten de vliegen zo snel mogelijk het water in. Marius, Leen en ik besluiten nog te gaan vissen en vertrekken naar Tøro Huse. De wandeling naar het water is nog net als het vorig jaar te lang maar er is niet aan te ontkomen. We beginnen in de baai en nog voor Marius en ik goed en wel zijn begonnen horen we Leen roepen. De eerste worp is gelijk vis en doet ons denken aan de eerste keer dat Leen meeging 2 jaar geleden. Als beginner de eerste avond was Leen toen goed voor 4 vissen.

Het zette deze keer niet door en het bleef bij een vis. Marius vangt er ook een en omdat de wind is gedraaid gaan we naar de andere kant van het schiereilandje. Daar vang ik in het donker ook mijn eerste vis op een coppermagnus die ik van Paulus had gekregen. Een mooie maat rond de 40 cm en een leuke dril. De kop is eraf nu maar hopen dat het de rest van de week doorzet. Willem, Tom en Paulus zijn nog even bij het huisje naar het water gelopen en Paulus heeft daar twee kleintjes gevangen en Willem een gemist. We maken er nog een gezellige avond van en gaan vol goede moed naar bed.
Dag twee begint rustig en we gaan na het ontbijt weer terug naar Tøro Huse. De wind is stevig en we gaan proberen waar we gisteren zijn gestopt. Aangekomen blijkt de wind toch weer tegen te zitten en zit er een hoop troep in het water. Na wat proberen gaan we verder en 20 meter om de hoek is het ineens veel minder wind hier vangt Marius een kleine vis. Pas aan het eind van het eiland bij het kruis hebben we weer aanbeten ik verspeel er twee en eindelijk vang ik er een die ik ook kan binnenhalen. Marius verspeelt er nog een paar en Willem doet niet anders. Paulus vangt een prachtige veertiger en die gaat dan ook gelijk mee in de zak. Tom moet het met een paar aanbeten doen.

Terug in het huisje legt Leen de zak met de forel even buiten en als Paulus hem wil pakken om schoon te maken blijkt de vis verdwenen. Gepikt niet duidelijk door wie of wat maar de gok is een vos die van vis houd. Jammer daar gaat ons eerste visje voor de pan. Er zijn allerlei vriendelijk opmerkingen richting vos Tom meldt nog dat hij een fileer mes bij zich heeft “iets voor de vos”. Dan maar volgens de planning nasi van Paulus en koffie met een drankje toe.
De volgende dag begint met de planning, waar gaan we vissen? Eerst gaan we naar Sonderby Klint kijken hoe de wind daar staat tot nu toe is dat ons grootste probleem. Aangekomen ziet het er redelijk uit maar schijn bedriegt en de golven komen lekker aan. Sonderby Klint is synoniem voor een stuk lopen met volle bepakking voor er gevist wordt. Dus na de zoveelste bocht gaan we dan toch aan de slag. Paulus vangt er twee forelletjes en daar lijkt het bij te blijven. In de verte buiten bereik van de vliegenhengel zelfs buiten bereik van de spinhengel springt een forel en draaien er nog een aantal. Op de terugweg vissen Marius en ik nog wat en pakt Marius toch nog een mooie forel en een gulletje. Daarmee is Sonderby Klint weer geschiedenis voor deze trip.

De middag gaan we dan maar weer naar Tøro Huse de wind lijkt daar gunstiger en het water lijkt ook wat lager dan de maandag. Op de kop aangekomen staat er nog wel veel wind, meer dan we verwacht hadden. Marius gooit een keer voor proef om de stroming te testen en vangt gelijk een kleine forel. Op hetzelfde punt vangt ook Willen zijn eerste en is volgens zijn eigen uitspraak eindelijk van de nul af. Hierna lijkt het toch weer over. Willem gaat terug naar Tom en Leen die voor bij de baai zijn gebleven. Met z´n drieën gaan we dan toch maar op de top direct in de golven staan en met back casten lukt het wel om de lijn nog weg te krijgen. We krijgen aanbeten en dit resulteert uiteindelijk in twee mooie forellen groot genoeg om mee te nemen. Hierna krijgen we verder nog diverse harde aanbeten die we niet kunnen cashen. Het is inmiddels donker geworden en we moeten nog een behoorlijk stuk terug lopen om weer bij de auto te komen. Later blijkt dat Tom en Leen beiden wel aanbeten hebben gehad op de spinhengel maar alleen Tom heeft er een kunnen vangen. Weer een dag voorbij die voor mij een ´blank` opleverde.
Dinsdag is bij het opstaan sprake van wat blauwe lucht tot dit moment nog niet veel gezien maar weer is het de wind die ons voor een lastige keuze stelt. We gaan naar Helnæs we beginnen eerst direct bij het begin net over de dam. Na vele worpen en weer een eind lopen heeft uiteindelijk alleen Willem een forel op een Pattegrise en Leen heeft er een verspeeld.

We gaan door naar de vuurtoren en daar staan al de nodige vissers vooral met spinhengels. Willen vangt er een en Marius ook verder heeft geen van ons het geluk iets te vangen. Aan het eind van de middag is het een teleurstellende dag met zes man een hele dag vissen om drie forellen te vangen. Het avondeten is dan ook maar weer gewoontjes varkenshaas met champignon roomsaus, gebakken aardappelen en boontjes met spek.
De woensdag ziet er bij het opstaan redelijk uit en toch maar weer die wind. Het lijkt eentonig te worden maar na het ontbijt toch op naar de inmiddels vaste stek Tøro Huse. Aangekomen blijkt dat een andere groep ook deze plek heeft ontdekt er staan meerdere auto’s met een nederlands kenteken. We komen op weg naar achter een paar vissers tegen enkele hebben gevangen maar anderen weer niet. Eentje schiet er bovenuit met 10 waarvan twee mooie grote die op het strand liggen klaar om meegenomen te worden. We proberen alle vaste stekken maar dit levert ons 2 vissen voor Paulus en een voor Marius op Willem verspeelt er een paar. Tegen de avond pak ik eindelijk ook een visje en verspeel er nog een. Als we later bij elkaar komen blijkt dat Marius zijn kilometers lopen heeft kunnen verzilveren. Hij liep tegen een klein schooltje aan en heeft er nog vijf bij kunnen vangen nu heeft hij er 6 totaal op deze dag.

Donderdag is het plan om overdag vroeg te stoppen met vissen om dan in de avond weer verder te gaan. Marius heeft het idee dat het in het donker beter gaat. We beginnen samen met nog ongeveer dertig vissers op Tøro Huse je ziet iedereen rondlopen en zoeken twee hebben een mooie vis en voor de anderen is het niet veel. Veel Denen lijken ook met de spinhengel op pad te zijn. In weekend gaat hier de Seatrout open van start dus iedereen wil een kansje wagen en lijkt vast te oefenen. Uiteindelijk zijn wij toch lijkt het de laatste die vertrekken om dan vanavond weer terug te komen.

In het donker naar de kop van Tøro Huse lopen en ook weer terug is niet iets dat ik elke avond zou willen doen. Zeker niet als we dan ook niets vangen. Wel was er een bijzonder schouwspel eerst dachten we dat er iets vanuit de sterrenlucht weerkaatste in het water. Later het bleek het om allemaal lichtgevende beestjes te gaan. Ik weet niet wat het zijn, als je erop schijnt geven ze geen licht meer maar als je in het donker in het water staat knipperen er overal om je heen kleine lichtpuntjes in het water. Mooi maar forel is er niet en we vertrekken maar weer voor een stevige wandeling terug. Vandaag was het niet bijzonder (dit op verzoek van Willem) ik zou zeggen zes nullen.
Dan is het al weer de laatste dag, het verhaal is dat de forel bij Helnæs zit en we gaan maar weer kijken. Aangekomen tellen we gelijk al zeven andere vissers de meeste staan met spinhengels te vissen. Navraag leert ons dat ze ook nog niets gevangen hebben. We lopen over de heuvel naar een stuk verderop en gaan daar aan het vissen. Eindeloos werpen en weer oplopen door het water zonder ook maar iets van vis te merken maakt dat je toch langzaam de hoop laat varen iets te vangen. Marius is weer aan de wandel en lijkt onvermoeibaar door te gaan dit levert hem uiteindelijk dan toch als enige een vis op. Na enige uren besluiten we te vertrekken en naar de volgende stek te gaan. Ook daar is het niets en op naar het huisje voor de laatste avondmaaltijd. Willem, Leen, Marius en ik rijden nog even door naar het strand. De golven staan direct op de kust en het water is vies en bruin, niet iets voor de vliegvisser. Marius loopt echter naar en piertje en gaat daar vanaf staan te vissen. Hij vangt er toch nog twee forellen bij, ik heb er genoeg van en besluit terug naar het huisje te gaan.
Wat meer vis vangen was leuk geweest maar met het juiste gezelschap blijft het toch altijd weer een prima uitje en zeker voor herhaling vatbaar.

Donderdag 14 mei 2008

Om 15:00 uur vertrokken Marius, zijn broer Peter en ik naar Oostvoorne de weersvoorspellingen waren niet goed maar toch gewoon proberen. We zijn begonnen aan de Oostvoorne kant waar op de parkeerplaats leek of er weinig wind stond. Op strandje een heel ander verhaal recht van de overkant dus na kort proberen inpakken en naar de andere zijde. We liepen langs de waterkant naar de hoogspanningsmasten.
Onderweg raken we vast in zuigende bagger en bij de poging om los te komen trek ik de hele zool van mijn schoen. Toen had ik eigenlijk al naar huis moeten gaan maar scheef lopend toch verder gegaan. Bij het oplopen van de dam viel ons op dat hij niet meer ligt zoals wij gewend zijn. De dam is langer en het oplopen gaat via een diepe geul. Als lezer is het te merken dat ik nog niet over vissen schrijf en dat is niet voor niets. Om een langer verhaal kort te houden was het voor mij niets, Marius heeft een gehaakt in de vin, waarschijnlijk wel eerst in de bek maar na wat fraaie sprongen….. Peter had er ook een …..in de staart hetzelfde verhaal als bij Marius. Dus een magere dag maar wel mooi weer in tegenstelling tot de voorspellingen toch nog een klein geluk. Maar ik moet wel op zoek naar nieuwe waadschoenen.

20 april – 27 april 2008
Het is er toch van gekomen, na een drukke week zijn we op zondag 20 april dan toch naar Schopfheim vertrokken. Op bezoek bij de familie en natuurlijk vissen in de Wiese. Misschien voor de laatste keer omdat de familie gaat verhuizen in juli, richting Eifel, waar het ook goed toeven is.
Na een snelle reis, van ongeveer 7,5 uur, zijn we op de bestemming. Mijn weekkaart voor het vissen zou op het vakantieadres klaarliggen maar dat was niet zo. Geen ramp omdat er op zondag toch niet gevist zou worden.
Maandagochtend gelijk na het ontbijt een paar uurtjes wandelen over de berg en langs bij de tourist information in Schonau voor de weekvergunning. Toevallig liepen we ook tegen een lekker bakkie en stukje taart aan, puur toeval voor wie het geloven wil.
Op de maandagmiddag dan voor de eerste keer naar de Wiese, het regent maar het water is nog redelijk helder en staat verschrikkelijk hoog. Ik geloof niet dat ik het zo hoog meegemaakt heb, waar ik normaal in het water stap, durf ik het nu niet te proberen. Het water raast voorbij en ziet er erg wild uit. Aan het eind bij de ingang van het bos is meestal wel een plek om toch nog veilig in het water te stappen. Daar is in iedergeval zandbodem en geen losse stenen dus veiliger om te waden onder deze omstandigheden.

Ik probeer daar wat vliegjes die het bij eerdere keren goed deden maar dit geeft geen aanbeten of welke reactie dan ook. Dan is er maar een mogelijkheid, blijven wisselen van vlieg, tot er wel een aanbeet komt, want ik ben ervan overtuigd dat er wel vis zit. De black peacock spider en de beatis nimf verdwijnen in de doos en ik heb nog een paar partridge spiders over van de Kyll vorig jaar.
Gelijk bij een van de eerste worpen is het raak een aanbeet en gelijk daarna een mooie forel die door het water schiet terwijl mijn lijn strak staat. Het is elke keer weer bijzonder om te zien hoe snel die vissen door het water gaan in een poging om te ontsnappen. Toch is de eerste binnen en dat geeft een goed gevoel, al zou het de enige zijn ik heb vis gevangen. Het begint wat harder te regenen en het water wordt steeds troebeler maar ik blijf vis vangen en sluit na een paar uur af met 6 mooie forellen op de de eerste visdag.
De dinsdag is een feestdag dus wordt er niet gevist.

Woensdag is het natuurlijk weer een ander verhaal en ga ik weer vissen niet de hele dag maar gewoon een paar uur zodat er ook nog tijd overblijft voor andere dingen. Ik begin waar ik op maandag leuk had gevangen, het weer zit nog steeds niet echt mee. Regen zorgt voor troebel water en het staat nog steeds erg hoog. Toch vang ik een paar vissen en als ik een tijdje geen aanbeten meer heb besluit ik het eens ergens anders te gaan proberen. Bij een steile afdaling glijd ik uit en ……breek mijn hengel precies onder het topdeel. Ik baal maar gebroken is gebroken en ik kan er toch niets meer aan doen. Gelukkig heb ik altijd nog een hengel mee en moet die alleen gaan omruilen bij het appartement.
Teruggekomen bij het water ga ik even zitten met wat te drinken en kijk genietend over het water …. heerlijk die rust en de omgeving. Dan ineens zie ik een paar forellen stijgen, bouw gelijk om naar de droge vlieg, in dit geval een donkerbruin CDCtje. Stil blijf ik nog even kijken en werp dan de vlieg op de plaats waar ik de vis zag stijgen. Prachtig zoals de vlieg over het water glijdt en dan …..slaat de forel toe perfect, snel en precies maar wel gehaakt. Ik vang er zo nog twee en dan ineens is het ook weer over geen vis meer te zien aan de oppervlakte. Ik ga weer verder met de nimf en met succes.
De tweede visdag sluit ik af met weer een mooi aantal van 6 forellen.

Op de donderdag is het water weer aan het zakken en gaat het een beetje makkelijker om te waden waardoor weer meer plekken bereikbaar zijn. Toch blijft het vooral oppassen want de stroming is erg sterk. Veel vis is er niet te zien aan de oppervlakte dus vis ik gewoon door met twee nimfen de zwaarste als eerste met een lichter daaronder. Ik blijf met een partridge spider vissen terwijl ik de tweede vlieg regelmatig vervang voor een ander soort. Gewoon om te zien of er echt een voorkeur is voor de partridge spider en die is er!!! Ik van op donderdag 9 mooie forellen een top dag.
Vrijdag en zaterdag is het water echt weer gezakt zeker 40 cm lager. Op de vrijdag vang ik er 7 waarvan een in mijn geheugen blijft. Geweldig ik sta bij de diepe poel en zie ineens vlak onder de kant tegenover mij op een meter of negen afstand een forel rustig stijgen en iets van de oppervlakte pakken. Dan een tijdje niets en na tien minuten weer rustig omhoog en gelijk weer weg. Ik moet over een sterke stroming werpen want aan de overkant komen is onmogelijk maar toch wil ik het proberen met een klein donkerebruin CDC vliegje. Door de sterke stroming is er maar steeds een korte “dead drift” mogelijk hooguit een metertje. Na meerdere worpen die geen enkele reactie teweeg brengen begin ik de hoop op te geven en wil eigenlijk al weer verder gaan. Ik besluit nog een paar maal iets voor de plek, waarop ik mij steeds heb gericht, te werpen. Dan razendsnel en voor mij totaal onverwacht nog knalt de forel op mijn vlieg, door de schrik reageer ik bijna te snel maar toch gehaakt en de dril kan beginnen. Wat een geweldige kick geeft het toch om op deze manier een forel te vangen.
Op de zaterdag dan de laatste uurtjes om te vissen de zon is voor het eerst goed aanwezig en het lijkt of dit ook een effect heeft op het vissen. Het gaat wat minder en ik moet meer zoeken naar de forel. Toch kan ik mijn visavontuurtje afsluiten met nog 4 stuks, maar geen enkele activiteit meer op de droge vlieg gehad.

Dus was dit dan de Wiese voor het laatst, ik denk het niet we zullen vast nog wel een keer hierheen gaan voor de prachtige omgeving,de heerlijke rust en het vissen.

5 april 2008
De planning was om op 6 april met de club een dag op de Kurenpolder te gaan bellyboten, iets anders kan daar niet omdat vissen vanaf de kant bijna niet mogelijk is.
Na een voorbereiding die al weken eerder was begonnen bleek het toch niet mogelijk om op deze dag op de kurenpolder te vissen. Al enige tijd geleden hadden wij bij de receptie van de Kurenpolder navraag gedaan over de mogelijkheid om er op 6 april te komen vissen met de club. Vanwege een NK wedstrijd kon dit niet dus onze planning aangepast naar 5 april, voor de zekerheid ook de website van de kurenpolder meerdere keren bekeken maar deze bied zeer weinig info over het vissen en al helemaal niet over de sluiting op 5 april! Daar stonden wij dus om 09:00 uur na een rit van een uur voor niks bij de balie van de Kurenpolder. Klagen had geen zin de dames van de receptie waren vriendelijk maar konden niets voor ons doen.
Na kort overleg hebben we toen maar besloten dat er ondanks de regen gevist moest worden. Als alternatief was er het Oostvoornse meer of de forellenput “De Eemhof” we zijn voor de laatste gegaan en achteraf bleek dat ook de beste keuze.
Met enige vertraging stond ieder van ons dan toch om 10:30 met de bellyboot aan de waterkant van de grote vijver .

voor vergrotingen op de foto’s klikken
Voorzichtig werd ook het weer beter de regen was inmiddels gestopt en een zonnetje maakte het geheel af, ook bijna geen wind ideaal dus voor een dagje vissen.
De vis zat vlak onder het oppervlakte en was lekker actief, waarop ze aan het jagen waren bleef onduidelijk omdat er weinig insekten in de lucht of op het water zichtbaar waren.
De eerste vissen ving ik op de beproefde booby in oranje en roze maar na enige tijd kreeg ik geen aanbeten meer. Dan moet je wisselen van vlieg en misschien zelfs van lijn. Ik ben overgegaan op een drijvende lijn met een kleine rode buzzer, was een tip van een andere visser. Dit leverde direct resultaat op ik heb uiteindelijk 9 forellen gevangen en nog diverse aanbeten niet kunnen verzilveren.
Ook alle andere clubleden hebben goed gevangen en de slechte start van de dag was dan ook al weer helemaal vergeten.
Op het Oostvoornse meer bleek later was het helemaal niets, veel wind, koud en geen vis te vangen.
Eind goed al goed zou ik zeggen.

25-01-2008
Al weer veel wind maar droog en regelmatig een zonnetje. Toch even lekker uitwaaien en ……vissen.
Gelijk bij het begin op de eerste 50 meter een leuke snoek knalde bovenop een, zo langzamerhand veel gebruikte, oranje/zwarte streamer. Mooie maat en fraai getekend even op de foto en weer snel terug het water in.
Hierna een tijdje niets en net als ik dan denk dat het niets meer wordt mis ik een aanbeet omdat ik sta te dromen. Geeft wel aan dat er snoek zit dus, weer wakker, ga ik door en mis de volgende aanbeet niet. Nummer twee komt tot aan de staart uit het water in een poging zich van de haak te ontdoen. Iets wat niet lukt en na een leuke dril gaat ook deze na te zijn onthaakt weer snel terug.
Aan het eind van de middag vis nog een stukje af waar Marius en ik allebei al hebben staan werpen. Toen zonder resultaat maar ineens toch weer een een schot vanuit het niets op de streamer, nummer drie van de dag is binnen.
Een lekker dagje snoeken en niet voor niets 3 mooie snoeken twee op de bekende streamer en een op een bunnybugger van fel oranje zonkerstrip.

Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.

16-01-2008
Een winderige dag in Reeuwijk maar niet voor niets wezen snoeken. Aan het eind van de dag 2 snoeken gevangen met een oranje/zwarte streamer van bucktail. Het laatste uurtje overgestapt op een 4# hengel en nog wat baarsjes kunnen vangen.

Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.

December 2007
Toch nog een keer in 2007 vissen op het OVM en wel op 30 december. Er staat veel wind en het is fris maar in het eerste half uur al gelijk een mooie grote forel vangen maakt dat ik de rest vergeet. Zo snel vis en op de dag maakt dat je denkt zijn ze helemaal los vandaag, gaat het een dag met veel vis worden. Dat soort dingen moet je niet denken want dan gaat het mis, en een hele tijd dus geen aanbeet meer te voelen. Pas weer tegen de schemer vlak onder de kant bij de doorgang weer een forel ook een mooie maat maar minder fel als de eerste. Hierna lijkt het over om mij heen zie ik ook niemand iets vangen. Later bij de auto blijkt dat ik met mijn twee vissen spekkoper, de anderen zijn minder “fortuinlijk” geweest. Paulus bedankt voor het maken van de foto’s.

Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.

Elk jaar gaan we met de ’s-Gravenhaagse Vliegvisser een paar keer naar de forellenvijver De Eemhof.
Op 16 december was het weer eens zover om 08:00 uur verzamelen bij het clubhuis “De Stek” en vandaar met meerdere auto’s naar Zeewolde. De opkomst was goed, 19 deelnemers , en zoals meestal ook enkele nieuwe clubleden. Hoewel het koud was en gevroren had zag het er uit als dat het een fraaie dag zou kunnen worden
Na een rit van vijf kwartier staan we dat in het kleine kantoortje van De Eenhof koffie te drinken en naar de al aanwezige vroege vissers te kijken. De eerste forellen worden al gevangen.
We tuigen de hengels op en ieder bepaald waarmee hij gaat vissen en op de grote of de kleine vijver.
Ik begin op de kleine vijver altijd leuk , kan ik mij ook een beetje bezig houden met een paar beginnende vliegvissers.
Een 4# met zinklijn en een kleine booby , dit werkte de vorige keer dat ik hier was ook goed, dus daarmee wil ik beginnen. Na een paar worpen de eerste aanbeet maar na een korte dril verspeel ik deze eerste. Toch zo snel al effect geeft aan dat de keuze voor de zinklijn en booby een goede zou kunnen zijn.
Niet lang hierna weer een aanbeet en de eerste forel wordt geland gelijk gedood om mee te nemen naar huis.
Mijn buurman aan de vijver tip ik over de zinklijn en booby en geef hem een paar van mij met een zinktip in bruikleen. Ook hij heeft na enige tijd succes het is prachtig om te zien hoe iemand reageert bij zijn eerste forel gevangen op de vlieg.
De afspraak is om gezamenlijk een kop soep te eten tijdens dit moment worden ervaringen uitgewisseld onderling. Het blijkt dat ook bij de grote vijver best goed gevangen wordt maar vooral vanaf de kant en niet vanuit de bellyboot.
Ik ben een paar maal gaan kijken bij de grote vijver maar heb mij vooral beperkt tot het vissen in de kleine vijver.
Het is inderdaad een prachtige dag geworden wel koud maar een zonnetje en niet veel wind. Wel dreigde de vijver langzaam met ijs bedekt te raken omdat het water te stil stond. Dit is snel verholpen door het water op te pompen. Doordat er beroering in het oppervlak komt kan er geen ijs aanvriezen.
In de middag wordt het moeizaam er wordt weinig meer gevangen aan de zijde waar ik sta maar inmiddels heb ik er toch genoeg gevangen voor een maaltijd met gerookte forel.

Om 17:00 uur gaan we dan tevreden na een prachtige dag weer op huis aan, tot de volgende keer.

Klik op de foto’s om ze te vergroten in de tekst om terug te keren naar de tekst.